gamzeysfgl Mart ayıydı hamile kaldığımı öğrendiğim zaman. 3 yillik evliyim ama yine de planlı bir gebelik değildi. Supriz oldu bebeğim, umudum oldu, o gün büyüttü beni sanki. Şaşkınlık, mutluluk her şeyi yaşadım o gün. Herkesi aradım hemen hepsi çok mutlu oldu, en çok da eşim tabii ki. Sonra hemen bir doktor bulduk özel hastahanede. Kontroller, tanışma, her görüşte tekrar aşık oldum dokunamadığım minigime 16. haftada herkesin kız diye beklediği bebeğimin erkek olduğunu öğrendik yine çok sevindik. Adı da hazırdı üstelik Sarp olacaktı erkeğimin adı. Sonra 29. haftada kilo sebebiyle doktorum hep tedbirliydi ve idrarda protelin çıkınca beni hemen perinatolojiye yönlendirdi. Bir sürü testler vs. doktor doğumu en geç 38. haftada yaparız dedi ben rahatladım tabii. 32. haftada 24 saatlik idrar tahlili vermek için devlete gittim ve o da ne hemen hastane yatışım yapıldı preaklemsi tanısıyla protein ve tansiyon çok yükselmişti. Ama yatıp kontrol olup çıkacaktım hemen 3 gün geçti hergün nst, tansiyon ölçümleri vs. derken 3. Gün akşam nstde bebeğimin kalp atışlarını yavaşlama görüldü ve beni hemen takip için doğumhaneye aldılar. Sabah taburcu olacağımı dusundugum hastahanenin şimdi doğumhanesinde şok içinde ağlıyordum. Beni en çok sarsan orasi olmuştu sanırım herkes o kadar aklımda ki ilk günkü gibi.. Takip yapıldı ve sabah acil sezeryan kararı alındı ama ben asla kabullenemiyordum. Önüme hastane önlüğü atıldı ve ben itiraz ettim eşimi görmek istedim kabul etmediler. Yalvardım yok asla kabul etmiyorlar. Sonra israrlarim neticesinde bana bebeğimin ölümünü kabul ettiğime dair bir kağıt imzalattilar asla hakkımı helal etmiyorum tek istediğim eşimi görmekti oysa. Sonra assagi indim önce eşimle konuştum onun desteği iyi geldi sonra perinatoloji uzmanindan tekrar bakmasını istedim ve nst de kalp atışı yine kötü cikinca döndüm dogumhaneye 2 saat içinde sezeryana alındım . Öyle hazirliksizdim ki her şeye , her şey o kadar çabuk oldu ki inanın ne acı ne başka bir şey spinal oldum ufak bi iğne sızısı sadece bir de ameliyat öncesi sonda takılırken biraz sıkıntıydı. Hepsi oğlumu gördüğünde geçti gitti. Öyle minicik öyle güzel ve öyle benimdi ki. 1 dakika gördüm öptüm ve gitti. 2 gün onsuzdum hastahanede. Şimdi hergün gidiyorum yanına küvozde. 1470 gram dogdu. Bugün 8. günümüz 1570 gram oldu. Hiç hava desteği almadı şükür haftaya oral besleme için deneme de yapılacak sonra da beni emerse inşallah kısa zamanda gelicez evimize. Size tek tavsiyem güzel anneler sakın plan yapmayın. O kadar planlarım heveslerim vardı ki hiçbir şey yapamadım. Hiç üzgün değilim ama çünkü asıl önemli olan oğlum onun sağlığı gerisi teferruat gerçekten. Dua edin lütfen hemen kavuşayım mis kokuluma onu hergün hastanede bırakıp gelmek çok zor inanın...
Ebrus25 gamzeysfgl su ezanlar vakti allahım sağlıklı sıhhatli eline almayı buyutmeyi nasip etsin canm benm okurken çöl üzüldüm ❤️
Seyma_ gamzeysfgl aslnda ne kadar şanslıymışsınz kalp atışlarının yavaslamasını ögrenebildiniz.Allah korusun hersey icin gec de olabilirdi . Saglıkla büyüsün minik❤️
Aysktr Rabbim inşallah bir an önce kavuştursun birbirinize sizi ne kadar umutlu olursan bebisin umudun gibi hızlıca gelsin aksın kollarına 🙏🏻❤️