Her anne gibi ben de buraya hikayemizi bırakacağımız günü sabırsızlıkla bekledim. Pozitif bir hikaye ile ben de doğum için endişe duyan güzel annelere hikayemi bırakmak istedim. Tabi ki herkesin yaşadığı koşullar, sağlık durumları birbirinden farklı olsa da nihayetinde toplum tarafından anlatılanların şehir efsanelerinden öteye geçmediğini yaşayarak anladım. 15 yıl önce geçirdiğim skolyoz ameliyatı nedeniyle normal doğum şansım 0 dı. Tüm omurlarım platinli olduğu için spinal/epidural de benim için bir seçenek değildi. Protein kaçağının 35. haftada başlamasıyla beraber kendi sağlık durumumuz için 38+0 da planlı genel anestezi ile sezaryen günüm alındı. Heyecan korku tüm duygularımı saklamadan yaşadım. Ameliyathanede güler yüzlü bir ekip tarafından karşılandım. 15 dakika sonra minik oğlum yeni dünyasına merhaba demiş ben ise yarım saat sonra odama çıkarılmıştım. Toplamda 40-45 dakika süren bir doğumdu. Karnımda inanılmaz bir acı ama şiddetli regl krampı gibi düşünün. Gözümü anesteziden zor açarken oğlumu bana getirdikleri anı asla ama asla unutamam. Mis gibi kokladım öptüm sarıldım. Göğüs ucum küçük olduğu için emme sorunu yaşadık hala da yaşıyoruz. Sonrasında hep dedikleri gibi yürüdükçe açılırsın kısmı öylesine doğruymuş ki. İlk kalkış anında tansiyonum düştü ama yürüdükçe açıldım, daha iyi hissettim. Dik yürümeye zorladım kendimi. Gövdenizi bükerseniz daha zor oluyor. Minik bir sarılık durumumuz ve kilomuzun minyon oluşu dışında çok şükür o da ben de sağlıkla çıktık hastaneden. Şimdi oğlum yanımda Allah’ıma şükürler olsun kim istiyorsa Rabbim bu mutluluğu tattırsın. Diyeceğim o ki sizin için en doğru yol ne ise o şekilde doğsunlar sağlıkla. Canınızın acısını düşünmeden evladınız için kendinizi zorlayarak yürüdükçe emin olun çok daha iyi oluyorsunuz. Doğum kilomdan ise 1 kilo kaldı bana 😅 Korkmayın, endişelenmeyin, güçlü olun. Her ne pahasına olursa olsun her şeye değer…