Kızlar merhaba bugün doğumun 3. Günü kendime yeni yeni gelebildim. Çatı darlığından dolayı doktorum sezeryan olmamı istedi , spinal sezeryan tercih etmek istedim bebeğimle ten teması kurabilmek için . Aslında herşey yolunda ilerledi fakat ben çok fazla korktum ve heyecan yaptım . Sabah 11 gibi hastaneye sancı ile gittim normal de planlı doğumum 39. Hafta idi fakat kızım 38. Hafta gelmek istedi ve 1 cm açılmam vardı , Ameliyathane hazırlandı , damar yolu açıldı daha sonra sedye ile yolculuk başladı , Sonda takıldı ( ben ilk defa taktım çok ağrılı birşey değil açıkçası ancak o can havli ile aşırı ağrılı bir işlemdi bence) daha sonra anestezi uzmanı ameliyat masasında ayaklarımı yere sarkıtıp kedi gibi durup sırtımı iyice çıkarmamı istedi , iğne yapıldı hiç hissetmedim acısını . ( halen zangır zangır titriyordum 🥹 ) daha sonra yatırdılar ellerimi ayaklarımı bağladılar yada cihaz taktılar ben anlayamadım ve doktorum başladığını hissettim bana yardımcı doktor çekişmeleri hissedeceksin endişelenme dedi , Ama ne çekişmeydi o :( dedim siz uyuşturmadınız galiba diye bağırdım felan 😀 yaklaşık 10 dakika içinde kızımın sesini duydum ilk karnımdan çıkış anı o baskılar ve gelen rahatlık yok böyle birşey hemen peşinden aşırı kusma isteği geldi ama kusmamak için sürekli derin nefes aldım. Daha sonda ten teması yapıldı kızım götürüldü ve dikişlerime başladılar . Açıkçası ne rahat nede ağrılı diyebilirim, Özellikle odaya alındıktan sonra hemşireler gelip karnınıza bastırıyor vajinadan pis kanlar çıksın diye , çığlıklarım duramadı . Şuan 3. Gündeyim daha iyiyim, tabi ki zorlukları var en önemlisi hastane odasına çıktıktan sonra ilgilenmeniz gereken bir bebişin olduğunu unutmamak , İnatla çok yürüdüm hareket ettim , Allah’ın izinliyle de devam edeceğim. Benim sürecim böyleydi fikir amaçlı yaşadıklarımı paylaştım sizlerle.