17 Ekim’e tarihimizi aldık. Ama gozume uyku girmemeye başladı. Çok korkuyorum.
Sürekli dışarda vakit geçiriyorum ki dikkatim dağılsın düşünmeyeyim.
Hayatımda hiç damar yolu actirmadim ondan da korkuyorum. Iğne zaten korkulu rüyam kan aldırmak bile benim için çok zor.
Kimseyle korkularımı, endiselerimi paylaşamıyorum. Yaparsın artık her şey çok kolay diye teselli veriyorlar 😒
Herkes bebeğe odaklanmış durumda. Yok adi ne, yok kaç kilo, yok biz gelcez görmeye gibi gibi…
Bugüne kadar her işimi kendim yaptım 2 3 gün bile birilerine muhtaç olmak kendimi kötü hissetttiriyor. 😔