Merhaba kızlar bu forum da en çok sevdiğim doğum hikayelerini okumaktı ve bende size sezeryan doğum hikayemi uzun uzun anlatmak istiyorum 🥲 bebeğim 41. Haftayı tamamladı ve normal doğum pozisyonuna bir türlü geçemediği için ve suyum da azaldığı için doktorum beklememizin riskli olacağını ve 6 Ekim sabah 9 da gelmemi söyledi çok heyecanlı bir şekilde bütün aile toplanıp gittik yatışım yapıldı kan değerlerime bakıldı sonra anestezi uzmanı gelip bana iğneyi yapınca durmam gereken pozisyonu anlattı ve dualar ile ben ameliyathaneye indim. İgnem yapıldı belime ama çok çok az acı hissettim sonrasında zaten ayaklarım sıcakladı ve o sıra sondaj takıldı hiç hissetmedim ayaklarım uyuştu karnımı dahi hissetmiyordum doktorum geldi ve ben o sıra migdem bulanıyor kusucam dedim sonra Tansiyonum düşüyor dedim ve hemen bir ilaç ile beni kendime getirdiler bebeğimi görene kadar gözüm kapalı hep dua ettim.. başımda durup benimle konuşan hemşireler bebeğin geliyor geldi çok tatlı derken bir koşuşturma ve sessizlik oldu herkes panik bir sekilde ne oldu dedim birşey oluyor bebeğim iyi mi dedim hemşire iyi iyi bir sorun yok derken bir süre sonra bebeğim ağladı ve yanıma getirdiler kokladım miss gibi bir koku ve götürdüler bebeğimi gayet sağlıklı çok şükür..
dikiş atılırken sadece bebeğimi düşündüm gözlerim kapalı hep dua ettim. Odama getirdiler ailem karşıladi beni bebeğim geldi çok güzel bir dogumdu hissetmedim korktum evet ama doğum süresince hiç acı hissetmedim.. takiiii uyuşma hissi bitene kadar şuan evimdeyim inanılmaz ağrım var göğüslerim dolu ama bebeğim emmiyor süt çok az geliyor ve mama vermek zorunda kaldım sütümü sağıyorum süt gelmiyor pes etmeyecegim. Bolca besleniyorum sıcak tutuyorum kendimi doğalgazı açtım goguslerime masaj yapıyorum sıcak suyun altında inşallah sütüm gelir dua edin bize sezeryan doğum sonrası herşey çok zor keşke normal doğum olsaydı