Şaka maka tam 8 ayı geride bıraktık. Hâlâ inanamıyorum, nasıl geçti bu aylar diye ama vallahi de geçti billahi de geçti. Şu an gebeliğin başında olanlar için her şey yeni başlıyor, uzun bir yol gibi görünüyor ama o yolun bir sonu varmış.
İlk dört ay kusmaktan, iştahsızlıktan, sürekli uyumaktan başka bir şey yaşamadığım için bana epey uzun gelmişti ama sonrası daha sakin ve yolunda gidince zaman biraz hızlandı. Ve şu an son ayımdayım. Kızımı kucağıma alacağım günü heyecanla bekliyorum. Her ne kadar henüz hastane çantasını hazırlamamış olsam da onun için çok heyecanlıyım.
Önümüzdeki iki hafta içinde bir de evi taşıyacağım, yalnızım. Her şey üst üste gelse de umarım evi taşıyıp düzenledikten sonra kızımı düzenli eve getirme imkanım olur 😊 biraz daha sabret kızım, karmaşanın içine gelme 😂😂