AngeL- senin kadar kimse anlamayacak, sen tüm gün bebeğinle yaşıyorsun eşin ve diğer herkes senin yanından yan odaya bile geçtiği an unutup işlerine dalıyorlar
Annelik bambaşka bişey..
Sen yatarken,uyanıkken,yemek yerken,WC’de,duşta her an her durumda yaşıyorsun hareket etti mi,iyi mi,ağrım mı var sancım mı oldu onlar sadece seninle konuşurken yaşıyor ve sonra kendi hayatlarına devam ediyorlar
bende de durum öyle inan
Kayınvalidem bakarım sana dedi sağolsun baktı da ama bu yıl tatilimden bişey anlamadım dedi zoruma gitti seslenmedim Allah razı olsun yine de baktı diye iyi tarafından görmeye çalıştım, annem geldi baktı şimdi de bakıyor sağolsun ama onun da beni bi ara o ağlatmışlığı oldu, eşim desen işe gittiği an dünyayı unutup benim ilgi beklediğimi unutarak gelince de çok yorgunum diyerek geldi uzandı ben tüm gün gelsin benimle bebeğimizle ilgilensin diye beklerken bu durumu ara ara konuştum bazen ağlayarak, bazen kızarak, bazen kavga ettik abarttığımı düşündü bazen hak verdi hala da benim kadar yaşadığını düşünmüyorum ama onun için de zor geçti biliyorum
Evde 4.5 yaşında bir çocuğum da var tüm düzenimiz bozuldu huyu değişti, evimin işine düzenine şu an herkes karışıyor kendim bişey yapamadığımdan seslenemiyorum karışamıyorum zaten bakıyorlar bir de zorlarına gitmesin diye
geçecek düzenimize girecez diye bekliyorum
Ama şunu biliyorum ki Ne olursa olsun en çok zorluğu anne yaşıyor birine muhtaç olmak çok zor Allah kimseyi kimsenin eline düşürmesin gerçekten kendi kendimize yetelim inşallah 🙏🏻