Merhabalar kızlar sonunda bende buraya doğum hikayemi atıyorum hamileliğimin en başından beri çok sıkıntılı ve ağrılı geçirdiğim bu süreçte kızımı kucağıma almanın bu kadar zor olacağını tahmin etmemiştim neyse hikayemize dönelim bir hafta önce kanamam olmuştu doktora gittiğimde açılma kanaması vs demiş ve beni eve yollamıştı (kendi doktorum değil nöbetçi doktordu) sonrasında haftalık kontrolüme gitmiştim herşey normaldi yolunda gidiyordu o sabah sızıntı şeklinde suyumun geldiğini fark ettim ve doktorumla paylaştım hastanelerde verilen pedlerden verdi kontrol etmek için tabi ben pedi doktora göstermeyi unutup eve geldim rengi değişmişti internetten baktığımda mavi veya yeşil renge dönmüşse bebeğin suyunun sızması anlamına geliyormuş hemen doktorumu aradım hastaneye çağırdı o ara hafif hafif sancım vardı biraz bekleyip öyle gitmeyi tercih ettim o gece de hareket edip göbek bile atmıştım açılmam olsun vs diye 🤭 sabaha karşı sancılarım sıklaştı öğlen olduğunda pazar günü yani sancılarım 5 dakikadan daha az sürede geldiğini fark ettim ve hastaneye gittik bu arada sızıntı şeklinde su ve kan gelmeye devam ediyordu ama beni sürekli eve yolladıkları için artık yorulmustum git gel yapmaktan yanımıza çanta vs hiç birşey almadan hastaneye gittik sancılarım sık ve şiddetli şekilde devam ediyordu pazar günü olduğu için yine kendi doktorum yoktu neyse ki bu sefer nöbetçi doktor yatış verdi doğumun başlamış 2cm açılman var dedi yatış verdi sancı odasına geçip nst ye bağlandım bu arada sancılarım 1 dakika da bir gelmeye başladı nst makinesi ötüyor sürekli olarak ebeler yanımda vs açılma aynı ilerleme yok sıcak bir duş a girmelisin dediler tam banyoya giriyordum ki suyum geldi komple şükür ki duşa girdiğim de gelmedi asla fark etmezdim suyum gelince duşa sokmadilar hemen nst ye bağladılar o ara eşim çantaları almak için eve gitmişti yanımda kuzenim vardı sancılarım çok şiddetli ve çok sık geliyordu artık nefes alamaz hale gelmiştim bebeğin kalp atışları bir anda 60 a düştü bir panik bir panik ama açılma yok ben sezeryandan çok korkan biriyim ama o an ağzımdan olmuyorsa sezeryana alın dayanamıyorum diye bir laf çıktı ebelerim çok ilgiliydiler ben seni normal doğurturum ama bebeğin bunu kaldırmaya bilir çünkü hiç hareket etmiyor bebeğin dediler açılman daha 2 cm bir sonraki gün sabaha karşı anca 10 cm e ulaşabilir suni sancı veremem bebek kaldırmaz dedi doktoruma danışarak sezeryana karar verdik doktor gelene kadar ameliyathane hazırlanana kadar yine açıklığa vs baktılar hani açılma olursa normal devam ederiz diye ama olmadı bir türlü spinal anestezi ile sezeryana alındım normalde igneden çok korkan biriyim hala öyle ama o sancım geçsin diye o iğneyi asla hissetmedim korktuğum gibi birşey olmadı sadece tansiyonum yükseldiği için sakinleştirici verdi anestezi uzmanı yarı uyanık yarı uyukluyordum konuşulanları bebeğimi vs herşeyi gördüm yanağıma getirdiler fln çok güzel bir histi ama doktorum bana iyiki sezeryan dedin Tuğçe bebek kakasını yapmış sancın çok olduğu için sıkışmış bebiş dedi yani normal doğumu bekleseydim veya evde daha çok oyalansaydım sırf açılma olsun diye kızımı kaybetme ihtimalim çok yüksek olabilirmiş kızım baya korkutmuş doktoru ebeleri fln çok kötü bir haldeydi dediler kordunu düğümlenmiş dolanmış vs sadece zor olan kısmı hem normal doğum sancısı çektim hemde sezeryan o beni üzdü ama kızıma bakınca herşeye değer diyorum hep diyorlar ya evde sancını bekle açılman olsun hastane de perişan olursun vs diye bazen beklememekte sizin için hayırlısı oluyormuş bunu anladım işte böyle bizim kızımla hikayemiz bu şekilde 🥰