Doğum yapalı tam bir hafta oldu. Bu benim ikinci doğum hikayem 33 aylık bir oğlum var. Oğlum iki yaşını doldurduktan bir hafta sonra sütten kesmeye karar verdim çok zor oldu ama nihayet başardık. Oğluma klomen+ovitrella iğnesiyle hamile kaldım. Polikistik overliyim bu arada. Bir kaç kere korunmasız ilişki yaşadık. O kadar normal yollardan hamile kalmayacağıma inanıyordum ki umrumda değildi açıkçası. Adetim 20 gün gecikti. Rastgele markete çıktığım gün aldım test ve yaptım. O kadar eminim ki bişey olmadığından testte çift çizgi gördüğüm an gözlerim yuvasından çıkacaktı nerdeyse. Apar topar eşimle paylaştım. İkimizde aşırı şaşkındık ertesi gün kanda test yaparak da emin olduk. Bu kadar ayrıntı vermemin sebebi polikistik över olanlara umut olsun diye. Kız çocukları erken doğar derler maalesef bizim öyle olmadı. Oğlumu da normal doğumla doğurduğum için tekrar çatı muayenesi olmak istemiyordum. 40. Haftaya girdiğimiz gün ben doktoruma rica ettim de en azından bir açılma var mı baksın diye. Maalesef doktorumda bi açılma görmedi fakat masaj yaptı. Bugün kanaman olabilir dedi olmadı. Ertesi gün nişan benzeri bir akıntım geldi ki nişanmış zaten doktorumla görüştüm. Sancını bekle 5 dk bir düşerse hemen hastaneye koş bende gelirim dedi. Bunu konuştuğumuzda günlerden cuma. O kadar doğuramayacağımı biliyorum ki kendime başka meşgaleler buluyorum. Bunun dışında en fazla 20 hurma yemişimdir 38. Haftadan sonra. Fakat küçük oğlum olduğu için hep peşindeydim. Pazartesi sabah adet sancısı gibi sancılandım. 20 dk 1 şeklinde. Eşim evdeydi işe gitmeyim falan dedi yok dedim gönderdim. Yaklaşık 4 saat bu şekilde yarım saat 20 dk sancım geldi. Bir ara hiç gelmedi. Bizde eşimle sözleştik balık yemeye gidelim dedik sezon açıldı nasılsa. Sancılı sancılı gittik yemeğe. Her 20-10 dk sancı geliyordu tabi. O gece nst takıldım fakat sancı orda da görünmüyordu. Taaa ki eve gelene kadar. İşte hayatımın en zor gecesi. 10 dk da sancı vurdu gece 2 den sonra asla yatamadım sabaha kadar evi tavaf ettim öyle bir sancı ki nefesimi kesiyordu. Adet sancısının 100 kat fazlası sanki kemiklerim ayrılıyor gibi. Saat sabah 8 de kadar zor bekledim eşimi uyandırdım hemen hastane yolunu tuttuk. Hastaneyle evimiz arabayla maks 20 dk. O kadar sancım var ki sinirlerim bozuluyor eşim her ışıkta durduğunda. Hastaneye vardım o kadar sancılıyım ki 5. Katı merdivenle çıktım. Ebe hemen kontrol ettiğinde 5 cm açılman var dedi. Suni bağlayalım dedi asla asla dedim istemedim kesin bir dille. Epidural yapıldı. Çünkü rahim ağzı yumuşaması gerekiyormuş. Epiduralim takıldı. İlk doz etkilemedi sancıyı 2. Dozu istedik falan tabi hiç kâr etmiyor. Ebe o ara nst bağlıyor kontrol ediyor tabi ben aşırı sancılı pilates topları yürüyüşler hiç bişey kesmiyor o sancıyı. Son dk çişim var sandım. Ağzım dilim kurudu. Su asla vermiyorlar normal doğumda sadece dudaklarını ıslatıyorsun. Ebe geldi o an beni çatala aldılar ama ben bitiğim zorla koluma geçip götürdüler. Gerçekten çok zor normal doğum yapmak insan bir kaç kere düşünmeli enine boyuna. Benim asıl amacım çabuk iyileşmek ayağa kalkmaktı. Çatala çıktım doktorum geldi ebemin ve doktorumun yönlendirmesiyle dikişsiz yaptım doğumumu. 12:45 kuzumu kollarıma aldım. 3350 gr 52 cm doğdu. Bebek çıktıktan sonra ne sancı kaldı ne bişey o tarifsiz duygu bütün olumsuzlukları sildi bitirdi. Ağlaya ağlaya bitti dedim eşim geldi göbek bağını kesti. Fotoğraf çekildik. Çok mutluyduk. Sancı anında anne olmak isteyen herkese canı gönülden dua ettim. Allahım kabul etsin. Herkese kolay bir avazda doğumlar diliyorum. Rabbim hiç birinizi darda bırakmasın. Eğer bakacak kimseniz yoksa küçük çocuğunuz varsa en güzeli normal doğum. Ama en zoru da aynı zamanda. Dayanabilene acı eşiği az da olsa yüksek olana tavsiyemdir. Şimdi kızım ayağımda oğlum da dibimde uyuyoruz. Allah hiç bir evi çocuk sesi olmadan hiç bir kadını kucağı boş bırakmasın.