Yani bu zamanları göreceğimi gerçekten düşünmedim hiç. Çünkü yalanci sancılarım 30. Haftada falan başlamıştı ve bazen gerçekten canım yanıyordu. 37 yi görsem bari diyodum hep içimden. Ama 37 geçti 38 geçti bu kız hala yok. Ne sanci Ne açılma da yok. Biliyorum bunların hiçbiri olmayıp bir gecede hepsi olup doğuma giden arkadaşlarım da oldu ama zaman azaldıkça fiziksel değil ama psikolojik olarak yoruluyor insan. Bugün ilk defa bütün gün moralim bozuk gezdim niye hicbir belirtim yok diye. Suni sancı falan istemiyorum kendi sancım ile gitmek istiyorum inşallah öyle de olur. Sağlıkla alalım inşallah kucaklarimiza