Selam kızlar sonunda bana da doğum hikayemi yazmak nasip oldu.
Tam bir hafta önce bugün bu saate 38+5’de oğluma kavuştum. 38.hafta da doğumdan 3 gün önce alttan muayenemi yaptı doktorum ve 2 cm açılma olduğunu ve egzersizleri sıklaştırıp 2 gün sonda kontrol için gelmemi söyledi. Egzersizle beraber bana ev temizliğine son sürat yapma isteği başladı. Ama hiç bir sancı falan yoktu. Normal doğum yapmak istediğim için sancı olmaması beni korkutuyordu. Çarşamba günü kontrol için doktora gittiğimde açılmamın 4 cm olduğunu ve perşembe sabah yatış yapmak için planladık. O saatten sonra inanılmaz bir heyecan kapladı içimi hemen eve gidip hastane için son kontrollerimi yaptım. Doktorum gece 12den sonra hiç bişey yeme içme dedi. Akşam çok az kasılmalarım başladı ama bir kaç saat sürdü ve bir anda kesildi sabaha kadar da olmadı bir daha sancı. Sabah dokuzda tüm aile hastaneye gittik. Beni ve yanımda eşimi sancı odasına alıp lama yaptılar. Daha sonra suni sancı verip nst’ye bağladılar ama uzun bir süre yine sancım yoktu. Dozu sürekli arttırdılar ve yavaş yavaş adet sancısı gibi sancılar başladı. Sancılar artsın diye bol bol yürüdüm ve pilates topunda egzersizler yaptım. Ama bir türlü sancılar istediğimiz kıvama gelmedi. Suyumu patlatmak için saat 12de iğne soktuklarımda muazzam bir sancı geldi ilk seferde ebe patlatamasına izin vermedim. Doktorum geldi muayene edeceğim deyip patlattı ama yok böyle bir acı. Ama sonrasındaki acının yanında su patlatması sinek ısırığı gibi kaldı. Sancıların sıklığı ve şiddeti artığında avazım çıktığında bağırma isteği geliyordu eşim hiç bıkmadan belime masaj yaptı. Kızlar inanır mısınız sancı anında içimden adete bir canavar çıkıyordu çevremdeki herkese bağırıp çağırdım ama saolsun herkes hep alttan aldı. Sancı anında çok bağırdığım için gücüm bitmeye başladı hep uyuma isteği geliyordu. Sonunda saat 2 buçuktan sonda ıkınma isteği gelmeye başladı hızla eşimle birlikte doğum haneye geçtik. O saatten sonrada artık sancılara dayanamıyorum başından beridir normal doğum isteyen ben yapamayacağımı sandıkça daha da kötü oldum. Doktorum geldikten sonra bana bir güven geldi ama ıkınamıyordum. Ikınmadıkça canım daha çok acıyordu adeta ölmek için yalvardım. Her normal doğum yapan kadın gibi son dakika sezeryan istedim. Beni yatıştırmak için tamam dediler ama o sırada bebeğin saçları görünmeye başladı. Ikınıyordum ama yeterli değildi ve ebe bir anda karnıma bastırdı. O ana kadar o çektiğim acıyla beraber her yer karanlıktı. Ve sonunda bebeğimin bir anda çıktığını hissettim bir anda karanlık aydınlığa döndü. Her yer ışıl ışıl parladı bebeğimi gördüğüm anda ağlamaya başladım. Eşimle 3 yıldır evliyiz hiç ağladığını görmedim ama o anda baktığımda hüngür hüngür ağlıyordu. Şimdi gözümün önüne geldi ve çok duygulandım. Bebeğimi ve eşimi doğumhaneden çıkarıp dikiş atmaya başladı ama annelik duygusuyla yavrumu istiyordum. Dikişler yaklaşık bir saat sürdü o sırada bebeğimin ilk testleri bitirip hazırladılar ve kucağıma verdiler hemen ebelerin yardımıyla emzirdim. Özetle sancım 3 saat sürdü ve doğumdan sonra odama geçip hemen duş alıp rahatladım. İyi ki normal doğum yapmışım diyorum. Yanlış anlaşılmasın sezeryan yapanlara da büyük saygım var ama normal doğum sonrası normal hayatıma çok hızlı geri dönmek çok güzel. Eğer sormak istediğiniz sorular varsa seve seve yardımcı olmaya çalışırım.