Herkese iyi geceler, küçük civcivimle bizim aynı bedendeki maceramız 34+2 de 18 Eylül saat 13:34’de son buldu.
Baştan sona hassas bir süreç yaşadım. 3 sene tedavi gördüm ve sonunda miniğimin haberini 14 şubatta aldığımda dünyalar benim olmuştu ki gördüğüm tedaviler yüzünden ohss olup 15 gün hastanede yattım hayati risklerle.
Tam çıkmışken kanamalarım başladı düşük riskiyle günlerce hastanelerde yattım.rahminin kalp şeklinde olduğunu, ortada bir septum olduğunu, gebeliğin ilerleme ihtimalinin çok az olduğunu öğrendim ama ne kızım ne de ben vazgeçmedik mücadeleden.
Tam 18 hafta kanamalarla mücadele ettik ve atlattım derken bu sefer de 20’li haftalarda erken doğum riskim olduğunu öğrendim.
Başından sonuna kadar lavabo harici ayağa kalmanın yasak olduğu her türlü riskim mevcut olduğu bir hamileliği 34. Haftaya kadar getirdik Allah’ın izniyle.
Ama 30. Haftadan sonra gelişimi durdu, 34. Haftada bir anda tüm suyu bitti ve 24 saat içinde acil sezaryene alınmam gerekti.
Buraya kadar bile zor dayanmışıken asıl acısı ameliyat esnası ve sonrasında oldu. Ameliyat esnasında rahmimde ve iç organlarımda yapışıklıklar olduğu farkedildi ne kadar müdahale etmeye çalışsalarda kanamayı durduramadıkları için, içime kanı emmesi için 25 tane spunch yerleştirip öylece yoğun bakıma alındım. Sabaha kadar 8 ünite kan, sayısını bilmediğim ağrı kesici, litrelerce serum ve ne yapılırsa yapılsın iç organlara baskı yapan spunchlar yüzünden kesilmeyen ağrılarla boğuştum. Sabah yoğun bakımdan tekrar ameliyata alındım kanamaları durdurup sonunda kesi yerini kapattılar. Eğer kanamalar durmasaydı belki şu an bunları yazamayacaktım buraya, ya da en iyi ihtimalle rahim ve yumurtalıklarım komple alınacaktı, gerçi şimdi de çocuk sahibi olmamla alakalı sıkıntılar olabileceğini, riskler nedeniyle yapışıklıklara dokunmadan sadece kanamayı durdurup kapattıklarını söylediler ama önemli değil.şu an tek derdim evladıma sağ Salim kavuşmak.
Küçük civcivim, minik savaşçım, canım kızımsa 34 haftalık ama 30 haftayla uyumlu olarak doğduğu için çok küçük. 1630 gr olarak doğdu 1490 grama düştü şu ana kadar. Ama hala savaşıyor.
Onca acıya, ağrıya, dikişe, yorgunluğa rağmen Allah gerçekten annelere güç veriyormuş anladım.ayağa kalkmaya mecalim yokken onu beş dk görmek için yenidoğan yoğun bakıma gidiyorum.
Kızıma da bana da dua edin güzel teyzeleri. Benim bir an önce sütüm gelsin, kızımda bir an önce kendini toparlasın kavuşalım.
Rabbim hepinize sağ Salim evladınıza kavuşmayı nasip etsin inşallah 🙏🏻 Hiç bir anneyi evladından, hiç bir evladı annesinden ayırmasın.