Nerden başlasam hamileligim o kadar rezil geçti ki anlatamam surekli idrar yolu enfeksiyonundan hastaneye yattım böbrek enfeksiyonuna cevirdi 24. Haftada erken doğum riskinden 14 gün yattım doktor 30 görsem oh diyeceğim derdi hep benim minik kelebeğim 35 kadar dayandı artık yürüyemiyordum sanki vajinam balon gibi her an patlayacak kontrole gittim 35. Haftada sanci 70 çıkıyordu ve rahim açılmaya başlamış dedi doktorum cati muanesi olmuştum sanci hissetmiyorum ama doktor yatış yapalim dedi artık o kadar yoruldum ki hastaneye yatmaktan kabul etmedim ciger geliştirici ve sanci kesilmesi için serum verdiler eve geldim sancim agrim gitmişti kus gibi olmuştum 36 haftada tekrar muanede açıklık 2.5 3 cm sanci 100 civari çıkıyordu bende yine her hangi bir agri yok doktora dedim ben eve gideceğim suyun gelirse gel dedi 37 . Haftaya gelmiştik benim minik kızım o kadar geleceğim diye çırpınıyor ki 1 gün kalsan kar annecim lütfen diye dua ediyorum sürekli 37+2 muaneye geldim tansiyon 18 müdahale ediyorlar ama maalesef düşmüyor sancim başladı orda stresten kızımın kalp atislari 200 u görüyor acikli 5 cm doktor bekleyemem acil sezaryen dedi saat 4 filandi bunu dediğinde giyinmem ameliyathane ye girmem 30 dk filan di spinal anestezi oldum maalesef kendimi çok sıktım 3 defada zor iğneyi yapabildi doktor ama hiç acımadı ben burda acıyor dedikleri için korkmuştum fakat hiç acimiyormus saat 16.59 kızımın ağlama sesini duydum cok guzeldi hayatımda yaşadığım yasayabilecegim en güzel an 2980 doğdu kizcem resmen saç olarak geldi dünyaya doktor toka takalım diye dalga geçiyor dikiş atarken hemen yanıma verdiler benim sezaryen olarak düşüncem bana çok kolay geldi ben ertesi gün ayaklandim Allah isteyene ben gibi kolay toparlanmayi nasip etsin insallah