Hamilelelik ve Bebek Korkusu

Portakaldml

Merhabalar aranizda yeniyim. Yaklasik 3 haftalik da gebeyim. 24 yasindayim 3 aylik evliyim ve cok erken oldugunu dusunuyorum cok korkuyorum. Bebege bakabilecek miyim ,hayatim bundan sonra kisitlanmis gibi mi gececek tecrubelerinizi yazar misiniz

fatmaa37demi5

Portakaldml yani aslında iki kısma ayrılır bu konu. Bebek istiyor muyum istemiyor muyum diye. Ben hep isteyen tarafta oldum ve şuan olduğum halden çok çok mutluyum ve hamile olarak normal hayatıma çok güzel devam ediyorum. Ve doğunca çok daha güzel olacağına eminim

Tbsra95

Portakaldml hayatım cocuk istemiyorsan cok zor gelir hayatın bebeğe göre şekilleniyor cok zor cocuk büyütmek ama gülüşü büyüdüğünü görmek sana sarılması gülmesi hersey e değer dünya ya değişmem saçının telini ama dediğim gibi cok zor cok emek istiyo

MadameHappy34

Portakaldml Genç anne olmak çok güzel..yeni evlisiniz isteyerek mi hamile kaldınız?? 😬😬Daha birbirinizi yeni tanıyorken direk çocuk büyük cesaret.🤷‍♀️Suan bütün korkular boşa çünkü hamilesin bebişine alışmaya başla..çocuğunu seven herkes çok güzel anne olur herşeyi de başarır.

Tugceonur

Portakaldml ,26 yaşındayım 3 yıllık evliyim 18 aylık bir kızım ve ,29 haftalık da hamileyim hiç kisitlanmadi bu sana bağlı bir durum yani herşeyden zevk almayı bilirsen kisitlanmaz neden kisitlansin ki b bebegimle herşeyi yapabiliyorum temizlik banyo vs birçok konuda hatta bana arkadaş oldu onunla oyun oynuyoruz anne kız saati yapıyoruz çok güzel bir duygu

Portakaldml

MadameHappy34 3 senedir sevgiliyiz. Dusunmedigimiz bi anda oluverdi beklenmiyordu ve cok korkuyorum

Portakaldml

Tugceonur geceleri neler yapiyorsunuz mesela ilk zamanlar

Tugceonur

Portakaldml bebegin uykuya alışma süresi baya uzun bir süreç oluyor zaten şuan kızım 18 aylık yeni yeni uyku düzeni oturdu ve birşeylerin bilincinde hareket ediyor diyebilirim gebe iken zorlanmıyor muyum elbette zorlandigim noktalar oluyor ama hiç kendimi yorgun bitkin hissetmiyorum sen evrene ne gönderirsen onu alırsın . Yani gece kalkıp kızım uyuyunca yemegimi hazırlıyorum ertesi gün için yada temizlik yapıyorum o uyudugunda en azından ortalığı bi topluyorum ne biliyim canım sıkkın ve kendimi kötü hissettiysen kalkıp kendime bakım yapıyorum şimdi 1 çocukla böylesin diyenler olucak " 2 inciye 29 haftalık gebeyim ,6 kişilik bir aile de evin geliniyim ve kayınvalidem yaşlı yani birşey yapamıyor yada işine gelmediği için yapmıyor çocuğa da tek bakıyorum evide çekip çeviriyorum çünkü hep şu mantikda düşündüm kendimce elbet evim ayrilcak ve ben o evi tek çekip çevirmek zorundayım yani aman çocuğuma biri baksın evi ben temizleyin diye hiç düşünmedim zaten buna da hiç fırsatım olmadı çünkü kızım bana bağımlı yani herseyi onunla yapıyorum ben öyle alistirim pismanmiyim asla pişman değilim çünkü büyüdüğünde bu kadar sevip sarilmama müsade etmeyecek mantığı ile düşündüm şimdi diğer kızım doğduğunda birşeyler devisirmi evet bu bir süreç ve alışana kadar belki zorlanicam ama alisicam tek başına bakan nasıl bakıyor bende bakarım diye düşünüyorum hep olumlu şeyler düşünüp kendimi ona yoneltiyorum mesela hala kızımı memeden ayirmadim çünkü hâlâ buna ihtiyacı olduğunu ve hakkı olduğunu biliyorum onun pskolojisi benim için herşeyden daha önemli mesela bebeğimiz için ayrı bir oda yapma şansımız şimdilik evimiz ayrılana kadar olmaayacagi için kizimida kendimden ayırmayı asla düşünmedim . Çünkü o da bebek ve bana ihtiyaci var yani hamileyim diyip onu asla yanlız birakmadim Allah izin verirse de doğum yapsam kardeşi olsada bu hep böyle olucak beraber buyutucez

dnspnr

Portakaldml canım benim seni o kadar iyi anlıyorum ki. Ben de her zaman çocuk konusunda çekimser durdum. Çünkü o sorumluluktan korkuyordum. 2 yıllık evliyim 7 aylık hamileyim. Planlı bir gebelik oldu benimki. Ama ona rağmen yine hazır değildim. Erken geliyordu, sorumluluktan korkuyordum. Ta ki onu kaybetme korkusunu yaşayana kadar. Hamileliğimin başında önce covit olduğumu öğrendim sonra düşük tehlikesi yaşadım. 4 ay boyunca çekmediğim kalmadı. Rabbim kimseye yaşatmasın. Bebeğim bana tutundu. Deli gibi kanamam oldu, afedersin parça parça kanlar aktı ben bebeğim öldü sandım gece hastaneye koştum. Onun o kalp atışını duydum ya Rabbime şükürler olsun dedim. Bebeğim annesine sımsıkı sarılmıştı. Kurban olurum ona ben. Hala aklıma geldikçe göz yaşlarımı tutamıyorum. Onu hissetmek çok başka. Hele bir de hareketlensin annesi o zaman nasıl hoşuna gidecek. Canını sıkma hiç. Aslında hayatımız kısıtlanmıyor, tam bir aile oluyoruz. Yine gezersiniz eğlenirsiniz ama 2 kişi değil de 3 kişi olarak yaparsınız :) iyi düşün iyi olsun annesi. Allahım isteyen herkese nasip etsin, kimseye evlat acısı yaşatmasın.

Portakaldml

dnspnr allah kimseye yasatmasin bebeginizi size bagislasin cok uzuldum gercekten yalnizca korkuyorum iste umarim zamanla gecer