-MinikveAnnesi- bundan 2 3 ay oncesinde yani doguma 1 2 ay kala aynisini yasadim. Normal dogumda sezeryande korktugum biseydi. Dogum anina kadar dusunmedim , ama sezeryane hazirlayan ozeldende kactim :D Umraniye egitim arastirma hastanesinde dogum yaptim. 41+3 de suniyle baslattilar gelmiyordu bizimki :D ben her vazgectigimde doktorlar ebeler stajyerler asistanlar tek tek ikna ettiler sakince. Cok okudum kiziyorlar azarliyorlar diye ama bana hic kizmadilar, hatta korktugumda bana kac yasindasin ne kadardir evlisin kizinin adi ne olacak ilk ogrendiginizde kocan nasil tepki verdi falan gibi dikkatimi dagittilar hatta stajyer ebe sancilarim sirasinda belime masaj bile yapti , ilik suya oturttular terledim ddiyip rahatsiz olunca yikadilar pilatese oturttular. Ve ben dogumda cok kan kaybetmeme ölümden dönmeme ragmen (bu tamamen benle alakali bir durum korkulacak bir sey degil bizim ailenin genetik hastaligi falan filan) sonrasinda bile o kadar guzel ilgilenince doktorlarim ebelerim stajyerlerim cok mutlu ayrildim. Suan herseye ragmen yine olsa yine normal dogururum… Hic pisman degilim yani. Bu arada korktukca bebekte etkilenip gelmiyor. Aslinda gebe okuluna gitmek lazim yada terapiste korkuyu yenmek icin. En saglikli olani bu…