Ne zaman,ne zaman derken 6 gün önce doğum yaptığıma inanamıyorum ancak kendime geldim ve bende doğum hikayemi anlatmak istedim,öncelikle yazdıklarım tamamen benim deneyimim umarım kimse kötü etkilenmez,🌸
39+4 olduğum Sabah 8 gibi uyandım ve içimde bir his vardı doğuracağıma dair hatta eşim göreve gidecekti bugun bir de doğum yapıyormuşum sen gelemiyormuşsun falan diye şakalaştık aramızda, 😀hafif sancılar dışında bir belirtim yoktu sonra içime bir his geldi ve dağınık olan evimi 30 dk içerisinde çiçek gibi topladım hani derler ya bir enerji geliyor doğruymuş :) öğlen bir gibi birden nişanım geldi annem ve babama haber verdim hemen hastaneye gittik doktorum muayenemde 3 cm açıklığım olduğunu iyiki geldiğimi söyledi muayene esnasında canım okadar yandı ki suyum geldi cok korkunçtu aşırı korktum o ana kadar normal doğumu cok isteyen ben caymayı Bile düşündüm neyse dedim epidural olacak zaten 🤯 hemen yatışım yapıldı o sırada aklımdaki tek şey eşim gelebilecek mi yanımda olacak mı hemen aradım heyecanla anlattım şükür gelebildi suni sancı takıldı sonra saat başı vajinal muayene yapıldı kabus gibiydi canım o kadar yanıyor du ki tüm pozitifliğim gitti ağırlarım çoğaldı dayanılmaz bir hal aldı sonra doktorum geldi epidurale uygun olmadığımı söyledi dünyam başıma yıkıldı açıklığım hızlı ilerledi ama o saatler bana cehennem gibi geldi kusmalarım baş donmelerim ayakta duramıyordum 5 saatin sonunda beni doğumhaneye götürdüklerinde bayılacak gibiydim ağrıdan ağlıyordum sürekli ,çatala çıktım ağrı geldiğinde ıkınmamı istediler çok fazla acı çektiğimi hatırlıyorum 4-5 ıkınmamda doktorumun kesi attığını hissettim ve hemşire karnıma bastırdı (bayılıyordum acıdan) sonra bebeğimi kucağıma verdiler o kadar canım yanmıştı ki yüzüne bile bakamadım yavrumun ( kucağına alınca herşey geçiyor deniliyor ama biraz yalan gibi yada ben cok realistim🤷♀️) doktorlar cok sağlıklı dediği an bir rahat nefes aldım tam her şey bitti derken plesenta doğumu yapıldı hop tekrar aynı acı sonra tam bitti derken dikişlerim 🫠 allahım diyorum neden neden sezeryan olmadım… o sıra ebeler hemşireler doktorum beni rahatlatmaya çalıştı sürekli ama nafile… ebe eşimin kapıda bebekle beni merakla beklediğini söyleyince cok duygulanmıştım sonra odama geçtik ve ben biraz ağladım🙈 o gecem biraz zor geçti ama bebeğime bakıp sürekli mutlu oluyordum ertesi gün daha iyi hissetim alttan 7 dikişim vardı en cok bu zorladı beni hemen yürüyemedim eve geldiğim günün akşamı mastit olup acillik oldum ateşim çıktı göğüslerim yarılacak gibi oldu o gece kabus gibiydi bebeğimi evde bırakıp acilde olmak çok üzdü hemen süt sağımı yapıldı biraz rahatladım şu an 6. Günüm hala oturamıyorum mastitim sürüyor sürekli süt sağıyorum uyku 0 normal doğum yapmış olmanın bana ne gibi katkısı oldu bunu düşünüyorum sürekli sütüm geldi evet ama acillik olacak kadar fazla geldi 😔ama her şeye rağmen dünyanın en güzel varlığına sahip olmak eşsiz bir his keşke hemen dikişlerim iyileşse😔 çok uzun oldu bende hikayemi en gerçekçi şekilde anlatmak istedim diliyorum ki bu yazıyı okuyan ve doğum yapacak olanlar tüm bu süreci güzellikle atlatır sevgiler 🌸