Normal doğum için kendi sancılarımı bekleyip sancılarım gelmeyince doktorumun önerisiyle (40+6) 25 Ağustos Perşembe sabahı 8.30’da hastaneye yatışım yapıldı ve odama çıktım. Hemen ebeler gelip yardımcı oldular giydirdiler bilgilendirdiler. Sonra doktorum gelip alttan muayene etti açıklığım henüz yoktu. Tansiyonuma bakıldı NST’ye bağlandım. Her şey yolunda olduğu için suni sancıya karar verildi. 9.40’ta suni sancı damar yoluyla zerk edilmeye başlandı. İlk ağrım saat 13.00’te geldi. Karnımdan girip alt bölgemden çıkan bir ağrı hissettim. Ayrıca altımda bir sıcaklık hissettim. Eşime dedim ki ya suyum geldi ya nişanım bakar mısın 😅 o baktı ama anlamadı. Yataktan beni kaldırmasını istedim ayağa kaldırdı yatağa baktım birkaç damla ıslaklık var. Suyum gelmiş diye gözüm doldu hafif ağlamaklı oldum. Ayağa da kalkınca suyum paçalarımdan sızıyordu. Gün içinde yaşadıklarımı es geçiyorum. Kızlar saat 23.00’e kadar suni sancı aldım. Bu süreçte serum verdiler, iğneler vurdular, bir sürü çapa sarfedildi. Rahim ağzımı yumuşatacak ilaçlar kas gevşeticiler vs. Ben ağrılarımı hep ayakta karşılamaya çalıştım daha kolay oluyordu ayakta. Pilates topuyla egzersiz yaptım. Koridorlarda yürüdüm. Merdiven indim çıktım. Epey efor sarfettim. Yemek de pek vermediler sıvı tüketebilirsin dediler. Akşama doğru çorba içtim o şekilde bekledim doğumu. Gün için ebeler doktor hep açıklığıma baktılar takip ettiler. Ağrılar artınca duş aldım her şeyi yaptım. En son 23.00 sularında doktorum geldi alttan muayene etti epey moral olarak kötüydük ağırlarım fazlaydı açıklığım 5 cm’den öteye geçmemişti. Doktorum sezaryen önerdi ben o an ağlamaklı oldum. Hem doktorum hem ebeler en az üç ebe muayene etti alttan gün içinde. Hepsi bebeğin çok güzel baskı yapıyor diyordu ben de baskıları hissediyordum. Ama açılmam çok az oluyordu. Doktorum yatağımın baş ucuna oturdu ve bebeğin başının yanıyla kanala baskı yapıyor o yüzden gelemiyor dedi. Gece saat 23.00. Artık sezaryene geçmeyi düşünüyorum sen de istersen dedi. O an zordu eşime baktım ona sordum. Bu arada ebem de yanımda o da durumu biliyor doktorumla ama bize dememişler gün içinde. Eşim kararı bana bıraktı ben sezaryen için tamam dedim. Hızlı bir şekilde beni hazırlayıp ameliyathaneye aldılar. Bebeğim 3 dk içinde ağlamaya başladı. O an çok rahatladım. Titriyordum o kadar saatin ardından. Çok mutlu oldum. Bebeğimi gösterdiler simsiyah saçları vardı ve bembeyaz bir ten. Ağlaması o kadar güzel ki. Sonra ebe temizleyip tekrar yanıma getirdi. Yüzünü yüzüme dayadı, hemen sustu bebeğim, beni tanıması annesini bilmesi ❤️ Sonra eşime bebeği götürdüler gece olunca yanıma kimseyi almadılar. Sezaryene inerken hiç korkmadım ama o kadar saatin ardından titriyordum duygularım karmakarışık olmuştu. Gece 23.17’de oğlumuz doğmuştu. Ben bugün 8 günlük anneyim ve çok mutluyum. Bakışları kokusu elleri yüce Rabbim ne güzel yaratmış diyorum. Doğuma hep yürüyüş yaparak pilates topuyla çalışarak merdiven egzersizi yaparak sağlıklı beslenerek hazırlandım. Burada konuşulan yapılması gereken her şeyi yaparak hazırlandım ama nasip olmadı. Çocuğum sağ salim doğdu en büyük şükrüm bu. O kadar sancıda çocuk kalasını yapmış ama sıkıntı olmadığını söyledi doktor. Lütfen dikkat edin
sizde. Evime geldikten bir gün sonra tartıldım sadece 3 kilo gitmişti çok şaşırdım. Elime ayağıma baktım çok şişti verilen serumlar iğneler beni şişirmiş diye düşündüm. Çünkü hem normal hem sezaryen için serum iğne yemiştim. Çocuk zaten 3240 gram doğmuştu. Bugün sabah tartıldım toplam 7 kilo gitmiş. Geriye kaldı 7 kilo. Toplamda 14 kilo almıştım yani. Doğumda yanımda kayınvalidem vardı. Destek değil köstek oldu lütfen doğumda yanımızda kim olacaksa buna iyi karar verin. Bana hep suni sancı alırken bu acılar ne ki daha ağlayacaksın vs gibi cümleler kurdu. Örgü ördü ilk yatışım yapılınca. Bu çocuk bugün doğmaz yarına kalır vs hep moralimi bozdu. Benek doğunca ayağa kalktığım ilk zaman bebeğimi kucakladım ona karıştı alıştırma dedi. Kendi ailem maalesef yanımda değil. Çok duygusalım resmen lohusalık yaşıyorum. Kayınvalidemin yüzünü bile görmek istemiyorum sadece bir gece yanımda kaldı. Bu halleriyle yanımda kalmasını da istemedim isteyen olur mu bilmiyorum. O doğum anındaki gaflarından dolayı resmen tiksindim. Asla bir anne gibi değildi. Her şeyi ama her şeyi kendim yapıyorum ameliyat yaramla yataktan doğruldum ilk geceden itibaren kendim emzirdim. Ama bu günler bitecek. Çok düzensiz yazdım cidden çok duygusalım. Bebeklerimize sağlık sizlere güzel annelik diliyorum ❤️🌸