Çok şükür bende kucağıma aldım kızımı 🥰 39+3 de doktor kontrolümüz vardı ve düştük yola, hastaneye gittiğimde 5 cm açıklık vardı suni sancı ile doğumu başlatma kararı aldık. düşük dozda aldım ve saat başı 1 cm açılmam oldu acı olarak çok şükür hiç hissetmedim derken 8 cm de artık zorlamaya başladı daha sonra çatıya alındım elimden geldiğince ıkındım ama bebeğim kendisini hep geri çekti vakum denendi iki üç kişi karnıma bastırdı ama tam açıklık ile kaldım saatlerce:( daha sonra doktorum bu şekilde ilerlersek çok yırtığın olucak ya kordon dolandı ya da kordon boyu kısa kaldı dedi artık sezaryene geçmem gerektiğini belirtti ve ben tabii o hayal kırıklığıyla korka korka bi sinir krizi ile sedyeye alındım. Gerçekten çok etkilenmiştim çünkü gebeliğin başından beri doğumum her türlüsü de beni çok korkutuyordu. Ve ikisini de dibine kadar yaşamak çok kötüydü. Ameliyathaneye girdiğim de tek düşündüğüm şey miniğimin sağlıydı bir şekilde kendimi sadece ona odakladım. Saniyeler içinde gördüm onu ve çok şükür sağlıklıydı her şey yolundaydı 🙏🏻 Herkesin doğum hikayesi gerçekten çok farklı olabilir benim tavsiyem akışına bırakın ve o nasıl gelecekse o şekilde gelecek diyin kendinize asla kötü düşünmeyin şuan hem normal doğum hem de sezaryen ağrılarıyla cebelleşiyorum ayağa kalkmak çok zor ama onu yanı başında görmenin vermiş olduğu his bambaşka 🙏🏻 Allahın herkese kolaylıklar versin sağ salim alın kuzularınızı kucaklarınıza, sevgiler 🥰