İnsanların ne söylediğine çok takılıyorum. Mesela bana 16 yaşlarında çok güzeldin şimdi kendine bakmıyor musun o eski Elif gitmiş yerine başka birisi gelmiş yaşlanmissin diyolar daha aklımdan cikmiyor . Bu arada şuan 28 yaşındayım . Bakıyorum fotoğraflarıma ben kendime öyle çok değişmiş gibi gelmiyorum . Kaz ayaklarim var hep vardı aslında cilt derim çok ince . Bunu goruyolar noldu sana hastalıklı misin diyolar . Öyle demeleri falan beni çok üzüyor. Sadece daha fazla muhabbet uzamasin diye gülüp geçiyorum ama çok kalbim kırıyor saatlerce düşünüp üzülüyorum. Sonra sürekli eski fotolara bakıyorum kendimi begenmemeye başlıyorum. Oysa lise yıllarımda olsun sonraki hayatimda olsun başka insanlar bana beni begenmedigini aksine çok begenediklerini hissettirdiler söylediler huy olaraak ta görünüş olarakta . Şimdi evlendim psiikolojim çok bozuldu gerçekten. Hiç bir şey yapasim gelmiyor uzuluyorum duygusal şarkılar dinliyorum daha çok üzülüyorum millet bana cirkinlesmisssin diyecek diye kimseyle görüşmek istemiyorum gerçekten kendime olan güvenim tamamen kayboldu . Bu şekilde çocuğuma nasıl iyi bir anne olacaagim bilmiyorum . İnsanları umursamamayi nasıl basarabilirim . Güçlü durmayı dimdik durmayı nasıl basarabilirim? Aynı durumla karşı karşıya gelip aşan arkadaşlarım var mı ? Fikirlerinizi öğrenmek isterim