Ben hayatım boyunca birçok şeyi hatırası var diye saklayan bir insandım.. ama evlenmeye yakın bu huyum değişti.. ben ki yaptım siz de yaparsınız bence.. benim bunu yapabilmemi sağlayan en önemli faktör: giden eşyanın bir şekilde değerlendirildiğini bilme hissi idi.. örneğin ihtiyaç sahiplerine veriyorum bir huzur geliyor.. sevdiklerimle paylaşıyorum, hediye için ekstra araştırma ve masraftan kurtuluyorum.. satıyorum, neredeyse aldığım fiyatına olunca ev ekonomisini döndürmenin bir tatminliği oluyor.. aynı zamanda tekrardan kendime istediğim cici şeylerden alma fırsatı doğuyor filan.. Kısacası gereksiz, kullanmadığım, en az 5 sene içinde kullanmayacağımı düşündüğüm ne varsa, satılabilecek bir şeyse satıyorum, şık bir giyim değil de gündelik bir kıyafetse ihtiyaç sahiplerine veriyorum, şıksa satıyorum.. evde kullanmadığım tek bir şey bırakmadım böyle böyle.. mutlaka yıl içinde bir kez kullanıyorum her eşyamı.. ve öyle çok yer açıldı ki evde anlatamam 😳😳 böyle kendimi tüy gibi hafiflemiş hissediyorum her defasında 🥰🥰 bence biraz eşya satarak başlayın, hem para geldikçe belki daha keyifli hale gelir elden bir şeyleri çıkartmak 🤗🌸