İkinci sezeryanimi oldum bir hafta olcak olmadan önce başıma gelecekleri biliyordum ve hep possitive din hiç sitres yapmadım ve kendimi hiç zorlanmiycqm ilk kalkışı da ggzel yapcam sonra hep kendim kalkcam diye sartlamistim yanımda refakatci eşimden başkası olsunda istemedim o da yatıp uyucagi için daha güçlü olmalı ve bu düşündüklerimi yapmaliydim hiç vesvese yapmadım ameliyat için sabah 9 da hadtanedeydik hazırladılar beni damar yolumu açtılar serumlara başladılar 12 ye kadar ameliyat sırası bekledim özel hastane ama doktorum yoğundu sonra ameliyathane ye indirdiler orda biraz duygulandım ama toparladım tabiki sitres oldum az çok wmw kendimi bırakmadı kendime söz verdim güç olcaktom kimseye muhtaç olmadan bu süreci atlatcaktim zaten annem hayatta değil bı kaynanam gelcekti yanıma onu da evde onur çocuğuma bakmasına ikna ettim neyse anestezimibyaptilar sondami taktılar o süreçten sonra bir his yok zaten sadece biraz solunum sıkıntısı yaşadım onu da rauatlattilar hemen sıkıntılı değildi 12 30 da bebeğim doğdu şükürler olsun hem n çıkardılar benidr diktiler bictilwr paket yaptılar odama götürdüler ama nasıl tatlı uykum geldi 😁 sonrasında da ilk yurume saatim geldihinde kalktım yürüdüm zor olsa da beynimde bitirmiştim hicbisey zor olmayacakti Allah’ın izniyle hastane de sezeryan iki gece kalıyormuş vardır bir hayr dedik ama o iki gece de yalnız olduğum için hiç hiç uyuyamadım bebekle ilgilenmekten beni tek zorlayan şey dinlenememek hala da çok yorgunum onun dışında acıları dert etmeyin çok etkili iğneler yapiyolar hele ki yanınızda rafekqtciniz var ise hicbiseyi dert etmeyin özellikle de anneniz varsa hiç dert etmeyin ve annenizin kıymetini bilin şu surecte durup durup ağlıyorum beni nazliucak önüme yemrgimi getircek kızım uykusuzmu kqldin yavrum üstünü giy üşütme sütünden çocuğa geçer aman ayağını üşütme gaz olur diyebilcek annemi o kadar arıyor ve özlüyorum ki tek duam Rqbbim beni de evlatlarimi da kimseye muhtaç etmesin