38 haftaya girmek üzereydik. Bebeğin kafası 2 hafta önde olduğu için doktor 38+4 e kadar bekleyelim sonra doğması çatı yapın için zor olur demişti. O yüzden bir hafta boyunca hergün yürüdüm, pilates topunda zıpladım, squat yaptım ama yok hala göğsümün altında top gibi duruyordu. Artık ciklet balığı gibi ağzımdan doğacağını düşünmeye başlamıştım 😂
Madem gelmiyor bir gün daha bekleyelim 8.8 tarihinde doğsun dedim ve randevu aldık. Son ana kadar umudum vardı ama yalancı sancım bile yoktu. Oğlum kanala inmeden içeride mutluydu.
Pazar gecesi heyecandan uyuyamadım. Pazartesi sabah hastaneye gittik ve resmen kavuşmamıza bir saat falan vardı. Spinal anestezi ile oğluma kavuştum. Daha önce hiç ameliyat olmadığım için sezeryandan çok korkuyordum. Hem heyecan hem korku ile ağlayarak girdiğim o ameliyathanede 10 dk sonra sevinçten ağladım. Meğer oğlumun boynuna iki kez kordon dolanmış o yüzden kanala inememiş. 3360 gram, 51 cm boyu, çekik gözleri ve çift kolyesi ile gelerek beni dünyanın en mutlu insanı yaptı 🥹
Ameliyat anı ve sonraki 4 saati çok güzeldi. Ama anestezi etkisi geçince ağrılarım beni maffetti. Acıdan öleceğim sandım, sağdan sola dönemiyordum. Ama 2 gün sonra azaldı evimize geldik. Ve bir hafta sonrasından bildiriyorum şimdi her şey çok güzel 🥰
Emme savaşları ile hayatımıza devam ediyoruz.