8 Ağustos evlilik yıldönümümüzdü ve gecesi koyu sarı bir akıntı gelmeye başladı bende üşüttüm enfeksiyon oldum herhalde diyerek pek takmadım daha sonra o gece pek uyuyamadım sabah eşimi il dışına gönderip yattım hafif bi bel ağrısıyla geri uyandım akıntım dahada ilerlemişti her neyse öyle bel ağrısı hafif bi kasık ağrısıyla devam etti günüm daha sonra burda akıntıyla ilgili bi başlık açmıştım zaman geçtikçe ağrılarında türü değişti sanki ama 35. Haftada olduğumuz ben asla doğumu kendime konduramadım neyse dedim enfeksiyon herhalde dayanamıcam hastaneye gidip gitmemekte kararsızım eşimde iş için İstanbul’daydı ailem uzakta taksi bulamadım ve o sırada sancılarım artık 15 dk bir geliyordu ve ben hala doğum sancısı olduğunu kabul etmiyordum neyse aceleyle komşuya gittim giyinip zaten halimi görünce hemen kendileri hastaneye götürdüler yoldan kaynanamı aldık zaten doktora mesaj atmıştım ve beni bekliyordu neyse gider gitmez girdim vajinal muayene etti ve 3 cm açıklık var doğum başlamış dedi ben tabi ilk olarak daha çok erken küvöze girer istemiyorum doğurmak diye ağladım doktor geceye kadar doğurursun dedi acil yatış verdi neyse nst ye bağlandım sancılarım çok güzel gidiyor nerdeyse 10 dk bir sancı giriyor ve ben her sancıda artık gülüyorum neyse doktor tekrar kontrol için geldi vajinal muayene etti ve geceden beri gelen akıntı doktorun eline geldi doktorda birden şüphelendi 35. Haftada imkansız ama ben suyunu patlatıcam dedi tabi ben hala ne oluyor bilmiyorum doktor suyumu patlattı bacaklarımın arasından sıcak bir şey boşaldı sanki ve patlamasıyla doktorun telaşlanması bir oldu 35 haftalık kızım kakasını yapmıştı doktor bekleyemeyiz diyip acil sezeryan dedi yanımda sadece kayınvalidem vardı ve ben aşırı korkuyordum neyse 3 dk içinde ameliyathaneye indik doktor zaten hazırlanmıştı çok telaşlıydı yaklaşık 10 kişi vardı ve herkes bağırıyordu çok vaktimiz yok durum tehlikeli vs hala kulağımda çınlıyor o sesler bende o korku ve sinirle ne olur bağırmayın daha çok korkuyorum dedim neyse epudural için belime iğne vurdular beni yatırdılar herkes hala aşırı gergin bağırıyor ben çok fazla korkuyorum doktor neşteri vurdu bir çığlık attım ikinciyi vurdu ve durun ben hissediyorum canlı canlı kesiyorsunuz dedim ama nasıl ağlıyorum tekrar herkes bi panik oldu ve birden ağzıma bi maske koydular ben nefes alırken uyudum uyandığımda her şey bitmişti ama ben çok yorgun yarı baygındım odaya çıktığımda eşim gelmişti çok korkmuştu doktor bile ameliyattan çıkıp kayınvalideme sarılıp çok şükür ikiside iyi çok zordu demiş ilk sorduğum şey bebek oldu gözlemde olduğunu söylediler o sıra tabi dikiş yerlerim o kadar çok ağrıyordu ki kendime gelemedim ağlayarak ağrı kesici istedim yaptılar aklım hala bebekte öyle dua ediyorum ki Allah m ne olur ayrı kalmayalım diye eşimde bende ağlıyoruz neyse bi haber geldi ve bebeği bir saat kadar getiricez dediler o anki duygumu size anlatamam ve vakit geldi kızımı getirdiler o kadar çok ağrım vardı ki onu bile unuttum hemen kucağıma aldım eşimle birlikte öyle ağladık ki kokladık birbirimize baktık şükrettik ertesi gün taburcu olduk evimizdeyiz benim ağrılarım hala çok fazla Buda ameliyattan kaynaklıymış ağrı kesiciler ile ayakta duruyorum ama bebeğim yanımda her şeye değer Rabbim isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin benim için çok zor bi doğumdu ama herkes için aynı olacak değil benim kızım aceleci davrandı keşke kaka yapmasaydıda normal doğum olsaydı o zaman eminim daha çabuk toparlanırdım ama nasip böyleymiş uzun oldu kusura bakmayın 🌸🐣🥲