Hepinize merhabalar güzel anneler. Çok şükür ki doğum hikayemi yazmak bana da nasip oldu. Çok istediğim gibi bir doğum olmasa da bugünümüze şükür. 3 ağustosta doktor kontrolüm vardı. Doktorum 10 gün içinde doğum gerçekleşmezse gel doğumu başlatalım dedi ve iki günde bir nst istedi. 6 ağustos cumartesi günü nst çektirmek için acilden giriş yaptı. Doktor muayene etti seni bırakamam günün geçmiş doğurman lazım dedi. Ayakların da çok şiş dedi. Ebe muayene etti. Açılma sancı hiç bir şey yoktu. Bu doğumdan nedense hep korkuyordum. 10 sene aradan sonra Hamile kalmıştım. Hiç beklemediğim anda doğuma alınacak olmak beni daha kötü yaptı. Eşime durumu anlattım bir yandan ağlıyorum. Eşim biraz sakinleştirdi. Görevli beni kağıtları alıp asansöre bindirip doğumhaneye çıkardı. Eşimi böyle arkada bırakıp gitmek daha kötü yaptı beni. Sanki bir daha görmeyecekmişim gibi tekrar ağlamaya başladım. Doğumhaneye geldim ebe muayene etti. Doktor geldi ultrasondan baktı. Bebeğin kilosu 4 kilo civarı istersen sezaryen yapalım dediler. Bi doktor daha geldi baktı. Kilosu çok yok bebeğin sadece boyu uzun dediler. İki normal doğumum vardı buda normal olabilir dediler. Bende normal istiyordum. İmza verdim normal doğum istiyorum diye. Sonra Rahim açılsın diye fitil verildi akşam 5 6 a kadar bekledik o arada yürüyorum sguat yapıyorum ama 1 2 santim açılma var sancı da yok. Sonrasında suni sancı verildi. Yavaş yavaş sancılar gelip gitmeye başladı. Doktor çatala çıkarttı suyumu patlattılar. Doğumu hızlandırmak için. Artık doğur yoruldun dedi. Baya da alttan muayene etti açılma 4 santim olmuştu. O an benim için çok kötüydü sancıdan öldüm resmen. Devlet hastanesi olduğu için özel bir oda yoktu. Yan yana yataklar herkes sancı çekiyor. Bağırıyo çağırıyor. Her tarafları açık. Ebe ha bire gelip muayene ediyor ve herşey gözünüzün önünde. Bu psikolojik olarak beni daha çok etkiledi. Ebeler doktorlar gayet iyi ilgilendi ama ortam beni mahvetti. Ebe tekrar geldi muayene etti sürekli nst çekiyolardı. Ebe bebek gelmek istiyor ama rahim duvarın izin vermiyo çok mu ara verdin dedi evet dedim. Herkes te doğumun çok zor olur diyorlar dedim yine ağlamaya başladım. Beni sakinleştirdi. Sen iki doğum yapmışsın korkma unut söylenenleri bebeğin de etkileniyor. Bunu da doğurursun dedi. Baya uğraştı açılma 6 7 santim olmuştu. Sancılar çoğaldı. Sonrasında ebe bi tane ilaç çıktı seruma bu gözünü karartabilir dedi. Ondan sonra daha beter sancılandım. Gelip nst ye baktılar acilen doktoru çağırın dediler doktor geldi çabuk ameliyata dedi. Ne oluyor diyorum kimse bi şey demiyo. Bi şey söyleyin ne oldu dedim. Bebeğin kalbi dayanmıyor dediler. Bir dakika içinde kendimi ameliyat masasında buldum. Öyle çok korktum ki tarifi yok. Bu arada saat akşam 9 olmuştu. İğnemi vurdular. Uyuşturdular. Beş dakika geçmeden oğlumun sesini duydum öyle bir ağlıyorum ki çok şükür Rabbim dedim ama göstermediler. Solunum sıkıntısı var dediler. Beni diktiler. Ama öyle bir midem bulandı ki. Sancı çekerken bisküvi yemiştim hepsini o arada kustum. Ameliyatta en zor şey benim için burasıydı. Beni sedyeye alıp götürdüler eşim bana bi şey olmuş sanmış o da çok korkmuştu. Odaya getirdiler. Bebeğimi yoğun bakıma aldılar. 4 gün boyunca kucağıma bile alamadım. Sadece uzaktan görmeme izin verdiler. Çok ağladım bebeğimi öyle görünce. Beşinci günü aradılar beni bebeği emzirmeye çağırdılar. Dünyalar benim oldu hemen hazırlandım. Hastaneye geldim. Bebeğimi kucağıma aldım kokusunu çektim dünyalar benim oldu. Burda anne oteline yerleştim. 3 saatte bir emzirmeye iniyorum bebeğimi. Hala yoğun bakımda. İlaç antibiyotik tedavisi alıyor. Bugün 9 gün oldu doğum yapalı. Hala hastanedeyiz. Ayaklarım aşırı şiş. Yürümekte çok zorluk çekiyorum. Yorgunluk uykusuzluk bizi mahvediyor ama bebeğim iyi olsun başka bir şey istemiyorum. Dua ederseniz çok mutlu olurum. Umarım sizlerin çok güzel doğum hikayeleri olur. Biraz uzun oldu umarım sıkılmazsınız okurken. Sağlıkla yavrularınızı kucağınıza alın