kızlar hep bu anı beklemiştim şimdi ben doğum hikayemi anlatıyorum. akşam saat 9 gibi suyum geldi hemen hastaneye geçtim. doktorum şansıma şehir dışında olduğu için başka bir doktorum yoktu özel hastanede yapmazlar diye direkt devlete gittim. eğitim ve araştırma hastanesine yani. baktılar suyum hala geliyor ama açıklık yok sancı yok hiçbir şey yok. doktor hemen suni takın dedi onda da ilk yarım saat falan sancım olmadı. sonra sancılarım başladı ama nasıl sancı. doğumhaneyi inletiyorum bağırarak. benden önce de biri vardı sürekli bağırıyor ona demiştim neden bağırıyosan😅 sonra başıma gelince anladım o az bile bağırmış. saat 10dan gece 3e kadar suni aldım ama asla açılma olmuyor 2 cm bile olmuyor. yanıma kimseyi de almadılar. zaten sürekli ilk doğumun 12 saatten aşağı sürmez çok zorlanırsın falan saçma sapan strese sokuyorlar beni. dedim eşimi çağırın ben gitmek istiyorum sezaryen olucam beni uyutup alsinlar. benden ölüm dahil tüm riskleri göze aldığıma dair imza aldılar. sonra özel hastaneyi aradik falan özelde sezaryen oldum. allah razı olsun doktor gece gelmeyi kabul etmeseydi o sancıları çekmeye devam edecektim gece 4 gibi bebeğim doğdu ben 6 gibi uyanmışım ilk uyandığımda dikiş yerlerim acıdı ama o sancıların yanında asla ama asla bana acı gibi gelmedi. artık o kadar dermanım kalmamıştı ki dedim verin genel anestezi uyutun beni nolur yalvarırım. şu an bebeğimi emzirmeye çalışıyorum bilmiyorum ağrı kesicilerin etkisinde miyim ama durumum iyi. baya yürümeye çalıştım tabii ki yürürken biraz acıyor ama dayanılmayacak bir acı değil asla kötü olursam yine yazarım. bu arada bunları korkutmak için yazmadım sanırım benim canım çok tatlı ve o hastanede strese girdiğim için yapamadım.