Herkese merhaba,
Doğum yapalı 3 ay oldu ancak henüz yeni yeni fırsat bulabiliyorum hikayemi paylaşmak için. Açıkçası gebeliğim boyunca burada pozitif vajinal doğum hikayesi paylaşacağıma inanıyordum ancak öyle olmadı. Kısmet böyleymiş diyorum ve hikayeme geçiyorum.
Hamileliğimin ilk gününden beri gerçekten hiç ama hiç oturmadım diyebilirim inanılmaz aktiftim zaten çalışıyordum haricinde pilates ve egzersiz yapıyordum. 37 haftalık olduktan sonra da hurma, squat, pilates, merdiven inip çıkma, yer silme vs. aklınıza gelebilecek bütün tavsiyelere uydum normal doğum yapabilmek için bu süreçte 39+0 olana kadar hiç açılmam yoktu hatta bebeğim kanala bile inmemişti. Aynı gün doktoruma muayeneye gitmiştim (bu arada doktorum Sakarya Adatıp Hastanesinde Meryem Kumbaşlıydı onda doğum yaptım bu konuda soru sormak isteyen olursa seve seve yanıtlarım). O gün muayene olduğumda açıklık 1 cm idi doktorum doğumu tetiklemek için vajinal muayene esnasında beni baya zorladı açıkçası acı eşiği baya yüksek biriyim ama baya zorlandım. Tekrar evime döndüm moralim bozulmuştu tabi ve muayene sonrası ciddi karın ağrısı çekmeye başladım ancak önemsemedim yine pilates topumda zıplamaya devam ettim 😂 bir kaç saat sonra duşa girdim ve burada bir çok kişinin korkulu rüyası olan “suyum duşta gelirse anlar mıyım” başıma geldi. Duştan çıkarken birden ayağıma iki damla su damladığını görünce suyum gelmiş olabilir dedim emin olmak için depend giyerek bir kaç saat takip ettim ve sızıntı şeklinde gelmeye devam ettiğini görünce emin oldum. Eşime de yürüyüş esnasında söyledim şoka girdi tabi hemen hastaneye koşmak istemedim “Hypnobirthing” ve “İstanbul doğum akademisi”nden aldığım eğitimlerden cesaret alıp kendi sancılarımı beklemek istedim ve hastaneye gitmedim, eşimi de zar zor ikna ettim. Aradan saatler geçmesine rağmen hiç sancım olmadığından artık hastaneye gidelim dedik, doktorum şok oldu tabi niye gelmedim bebişin suyu bitmiş seni en geç 24 saate doğurtmam lazım diye 😔 Yatışım yapıldı, doğumhaneye çıktım eşimi almadılar içeriye o an zaten bi kötü oldum çünkü özel hastanede bu imkanımız olur diye düşünmüştüm. Doğumhanede ebe vajinal muayene yaptı ve yine 1 cm açıklık 🥺 Suni sancı ile deneyelim ancak kalan 5 saatte 10 cm açılmam mümkün değil seni sezaryene almamız lazım bebeğin suyu bitmiş dedi doktorum. Kızımın sağlığı için elbetteki kabul ettim. Bu arada kimse yanlış anlamasın sezaryen kötülemek için falan değil üzülmemin sebebi anesteziden ve ameliyattan korkmam. Neyse beni hazırladılar 5 saat sonra ameliyathaneye götürülürken eşim sadece arkamdan el salladı. O an daha kötü oldum çünkü hiç ama hiç sezaryen olabileceğimi planlamadığım için panik oldum kendimi her şeye hazırlamayı severim ancak çok hazırlıksız yakalanmıştım. Beni ameliyathaneye bıraktılar orada anestezi doktoru geldi hiçbir açıklama yapmadan eğil dedi ve birden sırtıma iğneyi vurdu açıkçası sinek ısırığı falan değildi çok canım yandı. Birden sıcaklık indi uyuşmaya başladım “hemen yat yerine” diye bağırdılar ben yine şok tabi hızlıca yattım hazırlıklar bitti doktorum geldi ama o kadar kötü olmuştum ki onlar başladıklarında nefes alamıyorum diye bağırmaya başladım ve tansiyon nabzı hızlıca düşmeye başladı o esnada hemşire bir ilaç yaptı ve benimle sürekli konuşup sakinleştirmeye çalıştı Allah ondan razı olsun biraz kendime geldim. Bir iki dakika içinde zaten kızımın ağlama sesi geldi😍😍 39+1’de saat 17.11’de 2900 gr. 49 cm minicik bir kız getirdim dünyaya 😍🧡🧡 sonra onu götürdüler beni diktiler ve odama götürdüler. Asıl kötü kısım bundan sonra başladı. Uyuşukluk hafif geçmeye başlamıştı ki hemşireler gelerek karnıma bastırmaya başladılar 😫😫😫 Yaşadığım en korkunç şeydi diyebilirim. Akabinde ameliyat yerimin üst kısmı olan karnımın tamamını kanama görüntüsü kaplamaya başladı ama ben ciddiye almadım. İlk kalkış zor ama karnıma bastırılmasından daha basitti vallah hiç korkmayın. Sondanın çıkartılması biraz ağrılı ama anlık bir şey hemen geçiyor. Neyse iki gün sonra taburcu oldum ama evde gün be gün daha kötüye gittim. Öncelikle spinal anesteziden sonra çok kafein tüketmiş olsam da yan etki yaptı(Mış). Günlerce çok şiddetli baş ağrısı, gözlerde kararma, kulaklarda çınlama ve halsizlik yaşadım o esnada bebeğime hiç bakamadım zaten sarılık oldu beslenmediği için 😔 karnımdaki kanama bütün karnımı kaplamıştı eşimin zoruyla hasteneye gittim doktorumun yanına gittiğimde bayılmak üzereydim beni zor tuttu gördüğü gibi “sen kanıyorsun” dedi ve muayene sonucunda sezaryen esnasında bebeği çıkartmak için karnımın çekiştirilmesinden dolayı damar çatladığı için kanamam olduğu anlaşıldı hemen yatış yapıldı bebeğimle beraber. 4 gün hem kanama hem de anestezi yan etkisi için tedavi gördüm, bu esnada göğüs ucum olmadığı için emziremedim ve sütün inmesi inanılmaz ağrılı ve ateşli oldu bir de bunlar için stres yaşadım. Çok şükür şu an iyiyiz ancak oldukça travmatik bir doğum oldu benim için o yüzden ne kadar korunma yöntemi varsa kullanıyorum şu an 😂 Biraz uzun oldu ama paylaşmak istedim. Herkesin doğumu aynı olmaz tabi ki benim kısmetim böyleymiş. Dilerim hepiniz sağlıklı ve güzel doğumlar yaşarsınız 🧡
Belki bir gün güzel kızım bunları okur diye; seni çok seviyorum annecim her şeye rağmen iyi ki seni dünyaya getirmişim canım Alya’m💞