Merhabalar,sevgili güzel anne adayları; bir gün doğurdum yazacağım hiç mi hiç aklıma gelmezdi ki son ayda yaşadığım panik ataklar, gerginlikler yüzünden aşırı korkar olmuştum doğumdan. 08.08 pazartesi günü 35. haftamıza girmiştik.Her zamanki gibi uyandım ne ağrı ne sancı hiç bişey yoktu. 7 eylül de normal doğum tarihim vardı ancak eylülün başına sezaryen tarihine ikna etmeye çalıştım doktorumu çünkü çok ağırlaşmıştım, gebelik şekeri yüzünden bebeğim çok hızlı kilo alıyordu.Haftasından hep ilerideydi.Neyse daha doğuma çok var diye beklerken bir çok posta yazmıştım bir yandan ev taşıyorum alışveriş, yerleşme vs derken baya yoruluyordum her gün.Pazartesi dinlenmeye karar vermiştim. Ancak 28. haftadan beri olan su kaçağım biraz artmıştı bi kaç gündür ve karnımda bebek aşırı sertleşmeye başlamıştı, ayrıca karnım hafif aşağı düşmüştü bi kaç gündür.Doktorumun asistanını aradım nedense tedirgin olmuştum sertleşmelerin sayısı çok fazlaydı. Doktorum da gelsin bi nst bakarız demiş. Gittim önce hemen usg bakıldı, bebeğin kafası tam doğum kanalına yerleşmiş ve resmen vajinaya oturmuş.Hemen nst ye girdim düzenli sancı çıktı. Doktorum alttan muayene etmek zorundayım açıklığa bakacağız dedi. Benm en çok korktuğum şeydi çatalda muayene. Neyse kardeşim yanımda destek oldu doktorum baktı ama benm canımdan can gitti resmen böyle bir ağrı yok ama bunun kişiden kişiye göre değişebileceğini düşşnüyorum sakın gerilmeyin benm gibi. ben ona bağladım, canım da çok azdır. Neyse 1 cm açıklık çıktı, seni hastaneye yatırıp doğumu durdurmaya çalışıcaz dediler. yattım akşam 6 gibi ilaçlar verildi 7 de 9 da 11 de nst bakıldı sancılar hiç durmadı düzenli doğum sancıları çıkıyordu ama ben hiç bişey hissetmedim. Akşam saat 8′gibi çamaşırımda kan olduğunu gördüm nişan mı değil mi anlayamadım. suyum da gelmedi bu arada. ama sancılar düzenli geldiği için doktorum sezaryene alacağım seni dedi çataldaki muayenede normal doğumu kesinlikle yapamayacağıma karar verdik çünkü.bebeğim küçük olduğu için doğmasını istemiyordum çünkü biliyorum anne karnında bir gün küvezde 1 haftaya eşdeğer. ama sonradan hafif sancılar gelmeye başladı sezaryene alınmayı kendim istedim. bebeğimin hiç bişeyi hazır değil, evim hazır değil, öyle bir tedirginlik vardı bi yandan da. hayal ettiğim gibi olmayacak korkusu, aniden olması aşırı moralimi bozmuştu. bu arada sonda takmaya geldiler odadayken çok gergin olduğum için kabul etmedim, anesteziden sonra takılmasını istedim, pek sıcak bakmadılar ama kabul ettiler mecbur.23:57 de ameliyathaneye girdim.çok sakinleştirdi kuzenlerim arkadaşlarım çok kabalıkken girmedim gerilmemek için.ameliyathaneye girdim spinal anestezi yapılacaktı.anestezi doktoru geldi belimden iğne yaptı ancak bi türlü tutmadı saydım 11 defa iğne batırdı 12. denemede anestezi yapıldı.gerçekten üst üste denenmesi acı vericiydi o an. ameliyata başlanacağı sırada ben gerildim ve heyecanlanmaya başladım. anestezi doktoruna ben çok gerginim biraz sakinleştirebilir misiniz dedim, damaryolundan bi iğne yaptı yarım saat uyumuşum uyandığımda minik kuşum dünyaya gelmişti. uyanır uyanmaz çıkardılar ameliyathaneden, odaya geçene kadar ağrı hissettim ağrı kesici yapıldı ağrım geçti hemen.bebeğim erken doğduğu için solunumunu kendi yapamadı küveze alındı, hala küvezde ama sağlık durumu iyi teyzeleri. dualarınızı bekliyorum. Canı çok az olan ve panik atağı olan birisi olarak değerlendirmem doğum o kadar da korkunç bir olay değilmiş. zevkini almaya bakın. sonunda dünyanın en güzel hediyesine kavuşacaksınız. hala hastanede kalıyorum. uzun oldu biraz ama sormak istedikleriniz olursa yardımcı olurum. Herkese hayırlı kolay doğum nasip etsin ❤️🐣