Öncelikle çok şükür diyorum ve başlıyorum. En başından beri planlı sezeryan istiyordum doktorumun da önerisiyle 8 ağustosa gün aldık. (Bu arada evlilik yıldönümümüz ama tamamen doktorumuz belirledi) ben hiç korkmuyordum. Çünkü oğlumu çok merak ediyordum. Spinal olmak dışında da bir şey düşünmedim. Burada çok okuduğum İçin çok da hazırlıklı gitmiştim ( yanımda Türk kahvesi makinesi bile götürdüm 🙃) sabah 7.45 de hastanedeydik üstümü değiştim ve damar yolumu açtılar. Eşim ve ailemle güldük eğlendik 08.20 gibi ameliyathaneye götürüyoruz dediler. O andan itibaren her şey rüya gibiydi. Çok profesyonel ve dakikti herkes. Korkmaya ağlamaya fırsatım bile olmadı. Anestezi uzmanı ve hemşireler çok tatlıydı. İlk önce onlarla sohbet ettim. Spinali yaptıkları esnada her konuda bilgilendirdiler. Hemşire önümde durdu ona yaslandım kedi gibi kambur çıkar dediler omuzlarını düşür dediler. İlk başta yapmaya çalıştılar olmadı hafif bir ağrı hissettim yeniden deniyoruz dediler sonra bir şey hissetmedim. Ayakların ısınacak dediler ve sedyeye yatırıp üstümü örttüler kendi doktorum geldi. İşimle alakalı konuştular sohbet ettiler o esnada başlamışlardı. Anestezi doktoru sık sık durumumu sordu. Sonda taktıkları esnada sondanı takıyoruz senden habersiz bir şey olmayacak dediler. Herkes çok Güler yüzlü ve güven vericiydi beş dk geçmedi oğlumun sesini duydum doktor bakıyor hemen getiriyoruz dediler ben o an ağlamaya başladım dünyanın en güzel duygusuydu. Oğlumu getirdiler koklaştık sonra üstünü giydirip bana gösterip götürdüler. Daha sonra doktorum dikişimi yaparken bi an midem bulanıyor gibi oldu titremeye başladım. (Hassas dediğim nokta burası) sana iğne yaptık on saniye sonra iyi hissedeceksin korkma dediler gerçekten de çok kısa sürede o his geçti. Daha sonra dikişler bitti. Ve aynı hızlı odama götürdüler. Oğlum ve ailem beni bekliyordu. Oğlum ben gelene kadar sessizce beklemiş benim sesimi duyunca tepki vermiş. İlk geldim çok titredim bi süre sonra geçti. Oğlumu emzirmem için hemen verdiler. Kum torbası koydular o kısım da ağrılarım oldu sonra kaldırdılar ağrı kesiciler bitince kalkmak istedim kalktım. İlk kalkış zordu ama inanın korkacak bir şey yok. Bol bol kahve içtim. Çikolata yedim. Baş ağrım olmadı. Komposto yaptığım İçin gazımı hemen çıkardım. Ama sütüm gelmediği için oğluma mama verdik geceyi zor geçirdi. Ertesi sabah çıktık ve evimize geldik. Zaman zaman sancılarım oluyor ama çok yürümeye ve bir şeyler yapmaya çalışıyorum.Üç gün sonra yani bugün az önce sütüm gelmeye başladı. Benim doğum hikayem böyleydi. Allah isteyen herkese nasip etsin