Arkadaşlar burdan çözüm aramak ne kadar doğru olur bilmiyorum ama içimi dökmeye ihtiyacım var. Tıp dilinde anksiyete eskilerin tabiriyle evhamlu bir insanım. Bebeğim doğmadan önce küçük doz ilaç ve terapi ile günlük hayatımı sürdürüyordum ama ne zaman ki hamile kaldım benim bu durumum nüksetti. Bu hastalık belirsizliği sevmez ee çocuk demek belirsizlik demek zaten. Çok rahat bir hamilelik geçirmeme rağmen kendime bu durumu zehir ettim. Doğum yapınca geçer dedim tam tersi oldu. Çocuk 2880 kilo ve 47,5 cm doğdu. Aklıma bir takılıyor sabahtan akşama kadar araştırma yapıyorum. Boyu neden kısa, kilosu neden düşük.Bebek cüce mi diye araştırma yaparken buldum kendimi. Burdan yazıyorum ama içimde yaşadığım çok daha farklı. Çocuğa sürekli bir hastalık yakıştırıyorum. Çocuk daha 15 günlük niye o yöne baktı, acaba zamanında konuşacak mı göz teması kuracak mı şeklinde kaygılar taşıyorum. Bir yerde bu durumu yazınca evhamlarınız korkutucu ve hastalık boyutunda demişti. Evet bunun farkındayım zaten. Bu bebeği çok istemiştim ama şu an ne yapacağımı bilemiyorum. Emzirdiğim için ilaç kullanamam. Ben ne yapacağım arkadaşlar ya? İnanın benşm gibi bir annesi olduğu için çocuk adına üzülüyorum. Kaygı problemi olmayan insanlara o kadar özeniyorum ki.. Lanet hastalık tüm hayatımı etkiliyor. Lütfen kırmadan yorum yazarsanız sevinirim. Zaten bu durumun normal olmadığının farkındayım