Eslim02 Selam canım , seni çok iyi anlıyorum o yetersizlik duygusunu da dibine kadar yaşıyorum. Geçen sene 36 haftalık bebeğimi kaybettim fiziksel olarakta psikolojik olarakta berbat bir durumdaydım beni iyileştirebilecek tek şeyin yeniden anne olmak olduğunu da biliyordum 6 ay aradan sonra hamile kaldım şu an 24+6 günlük hamileyim. İki hamileliğim arasında kendi kendime bile kıyaslama yapıyorum diğerinde yiyordum , geziyordum , bakım yapıyordum , evimin işini kimseye minnet duymadan tek başıma yapıyordum , yemeğimi tatlımı eksik etmiyordum.. Şimdi ise riskli gebe sayılmadığım halde sırf çevremin sürekli psikolojik baskı yapmasından kaynaklı kendimi yetersiz hissediyorum. Yatmak gibi bir zorunluluğum yok ama yatmadığım için beni kötü anne ilan eden insanlarla dolu çevrem. Evimin işini , yemeğimi yapmak bile benim için çok zahmetli bünyem çok çöktü bu yüzden enerjim falan yok. Önce ki gibi gezip tozmak falan hayal yani bakımlar yapıp hiç bir yerden eksik kalmayan ben gitti akşam yemeğine en basit ne yapabilirim diye düşünen ben geldi. Kendimi çok yetersiz hissediyorum ama geçici bir süreç bunu da biliyorum. Sana tavsiyem sende sürekli bu sürecin geçici olduğuna inan, elinden geldiği kadar bakımını yap , evini temizle , yemeğini yap , hava almak istediğinde çık hava al ( tabi doktorun sürekli yat risklisin demediyse ). Üzülme kendini strese sokma bebeğini de etkilersin unutma yalnız değilsin 🤍 bu arada ne zaman konuşmak istersen mesaj atabilirsin.