Bende anneyim artık, minik bi prematüre annesi, 34.haftama geldiğimde suyum geldiği için doktorun acil hastaneye yatırmasıyla bugğn öğlen sezaryen doğumla bebeğimi aldı, doğum hiç öyle korkunç bişe değilmiş aşırı güzel doğumum oldu ama sonrası için aynı şeyi söyleyemicem, benim kalça kemiğimde ödem olduğu için çok korkuyordum, o belden vurulan iğne canımı çok acıtır sanıyordum, hiç acıtmadı hissetmedim bile başladılar 10 dakika sonra bebeğimin sesini duydum o ses o ilk tanışma inanılmaz güzel bi duygu insan ona bakınca çektiğim tüm acılara değdi diyo, çok zor bi hamilelik geçiriyordum son bi aydır sadece tuvalete yürüteçle gidiyordum o kadar, beni diktiler yatağıma getirdiler bebeğimi kuvöze götürdüler ilk 1-2 saat bi sersemlik oluyor yarım saat sonra benim karnım ağrımaya başladı ilerleyen saatlerde artık ağrı şiddetlendi sanki karnıma kaynar sular dökülüyor gibi oluyordu karnımın içim hareket ediyordu, zorla yataktan kapıya kadar yürüteçle 3-4 adım gidebildim geri yattım sonra 2 saat sonra falan tekrar cesaretimi topladım bebeğimin yanına gidecem dedim Allah öyle bi güç verdi ki hem karın ağrıma hem bacağımın ağrısına dayana dayana zor zorla yürüdüm bebeğimi gördüm dokunamadım ama gördüm konuştum, onu görünce uçup gidiyor tüm ağrılar ondan aldığım güçle geri geldi im, yatıp kalkmak oturmak baya zor yürüdükçe açılıyor gibi oluyor ama benim bacağım sıkıntılı olduğu için yürüdükçe hem bacağım hem karnım ağrıyor, karnımın ağrısı uzanınca ağrı kesicilerin etkisiyle hafifliyor biraz ama bacağımın ağrısı o kadar anesteziye rağmen uyuşmadı ben bebeğimin sesini duydum gördüm bebeğimi hala bacağım ağrıyordu keserken vs asla hissetmiyordum ama o ağrı inanılmaz kötü artık son dikişlere doğru anca uyuştu, normal bi şekilde sezaryen olacaksanız ilk 2 yürüyüş zor sonrası yavaş yavaş geliyor, benim bacağımda ağrı olmasa doğumun çok güzeldi diyebilirim, rabbim herkese kolay su gibi doğumlar nasip etsin