Doğum sancılarımın başladığını hiç anlamadım bir gece öncesinden pilates topunu şişirmiştim üstünde zıpliyordum bir yandan masterchef izliyoruz falan sabah kontrolum vardı 39+2 haftalık olmuştum. Sabah annemi aradım hadi kontrole gidiyoruz diye, gittik doktor artık doğum olabilir belki açıklık vardır bakalım dedi. Alttan bakınca 3.5 cm açıklık olduğunu söyledi seni yatırıyoruz artık dedi. Saat 15.30 gibi yatırmak istediler ben de eve gitmek istiyorum sancım yok evde duş alırım hastane çantamı alırım falan dedim eve geldik saat 17 gibi eşim geldi, ütüm yok hadi 3 5 kıyafet ütüle falan dedi annem de yanimda benim de sancılar başladı hafiften. Annem kızın doğumu başladı kendin ütülesene dedi bir yandan hastane çantasının içine bakıyordu eksik var mı diye eşim de ben yapmam ütü dedi. Ben de kavga etmesinler diye açtım ütüyü birkaç şey ütüledim astım hadi çıkalım dedim eşim duş alcam diye tutturdu girdi duşa çıkmak bilmedi. Sancılarım artmaya başladı annem de hurma kaynattı doğumu kolaylaştırdığını duymuş, eşim o sırada duştan çıkıp cezvede hurmayı görünce anne ben de kahve yaptın sandım bu ne böyle saçma hurafe şeyler deyip döktü. Annem de bağırmaya başladı ya hazır kaynamış soğumuş şeyi neden döktün doğumu kolaylaştırıyor diye yaptım ben dedi. Eşim de çok zor sanki millet 10 tane doğuruyor hadi çıkın artık dedi ben yürürken zorlanmaya başladım artık ama sesimi de çıkarmıyorum bunlar kavgaya tutuşmasın diye. Kapıdan çıkarken su istiyorum dedim eşim de boşver şimdi suyu deyip çekti kapıyı çıktık gittik ama esimi boğacak hale geldim öyle söyliyim. Hastaneye geldik işlemleri yapcaz 2 saat telefonda kardeşiyle konuşuyor kardeşi sezaryen olmuştu bu da telefonda normal doğuracak zaten senin gibi ameliyat değil doğurup çıkar hemen falan diyor o sirada hemşire kızdı doldurmanız gereken yerler var falan diye bu kapattı telefonu sert sert konuşuyor insanlarla. Benim açıklığıma baktılar 9 cm dediler o sırada önlük giydirdiler, benim sancılar baya coştu nefes alıp vermeye odaklandım çünkü bıraksam nefes bile alacak halim yok son sancılar çok zorluyor. Ebe alttan bir daha baktı 5 dk sonra masaya alıyorum seni ıkınacaksın dedi. Ben masaya geçtim 2 3 kere ıkindim kolayca doğdu kızım 3.850 gr doğdu sonra dikişimi yaptılar uyuşturmadılar diye biliyorum ama hissedilmiyor dikişin acısı ben hissetmedim yani sadece üşüyordum. Dikiş bittikten sonra hasta bezi bağlayıp tekerlekli sandalyeye oturttular beni bebeğimi de giydirip verdiler kucağıma hadi seni ailene götürüyoruz dediler. Bi çıktım kaynanam k.pederim oradalar. Kayınpederim sakat gibi niye oturdun kız tekerlekli sandalyeye dedi adama kafa atmamak için zor durdum. Oda numarasını söylediler gittik oraya kayınpederim baktım arkada gelmiyor kaynanam gitti yanına gel falan diyor bu da deli gibi bağırıyor eşimi cagiriyor yanına falan biz annemle odaya doğru gittik anneme noldu diyorum boşver sanane diyor annem de. Meğer kayınpederim ayağa kalkıp çocuğu kucagina verip elini öpmemi beklemiş ben tekerlekli sandalye ile odaya gidince de rahatsız olmuş bu durumdan hayır kendi kızı sedyeyle gitti odasına kimse bir şey demedi. Neyse eşim de babamin elini öpersin sonra falan dedi bana ben de ne alaka ya doğum yapan benim o benim elimi öpsün dedim. Odada konuşuyorduk işte emzircem çıkın falan dedim çıkarttim herkesi. Öyle böyle bir sekillde doğurdum yani arkadaslar ama kesinlikle normal doğum çok güzel bir deneyim sancılara takılmayın çünkü sezaryen sonrası da ağrılar çok ama çok fazla gorumcemden biliyorum ben bağırmadım bile sancı çekerken ama görümcem sezaryen sonrası deli gibi bağırıyordu odada çok kötüymüş falan diye. Mühim olan sağlıkla bebeğin doğması yani. Benim hikayem de böyle oldu 🌼