Evet sonunda bende doğum hikayemi buraya yazıyorum. O kadar çok kişinin okudum ki hikayesini sıra bana gelmeyecek zannediyordum. Öncelikle kızlar ayın 29 u cuma günü kontrole gittim ve eşimle konuştuğumuz “eğer herşey normalse pazartesiyi bekleyelim.” Diyeydi. Ben suniden aşırı korkan biriyim. Sabah kahvaltımızı yaptık ne olur ne olmaz diye bütün eşyaları arabaya koyup annem ben eşim hastaneye gittik. Tabi öncesinde haftalardır egzersiz yapıyorum 1 saatten fazla hızlı yürüyorum sıcak suya oturuyorum o yüzden açılmam falan iyidir diye düşünmüştüm. Ama doktora gittiğimizde 10 gündür açılmam 1 cm de kalmış ve çocuğumun başı bir türlü oraya yerleşmemişti. Doktorum çocuğu yukarda tutan birşey olduğunu söyledi ve ultrasonda 2 tur boynunda kordon gördüğünü söyledi. Tabi kordon vs denilince biz korktuk eve gitmeye. Çünkü ihtimaller içerisinde bebek inmeye zorlar ve kordon kopabilir yada kilo artışına bağlı kordon boynunu sıkabilir vs vardı. Yatışım yapıldı. O çok korktuğum suni sancı saat 11:00 gibi verilmeye başlandı. İlk 2 saat hiç ağrı hissetmedim, sonrasında saat 1 den sonra hafif adet sancısı tarzında ağrılar hissetmeye başladım ki git gide ağrılar artarken derin karından nefes alıp güzelce vermeye çalışıyordum. Çünkü bi yandan nst ye bağlıydım ve ağrılara bağlı bebeğimin kalp atışları değişirse sezeryana alınacaktım. Onun ve benim stres altında olmamam için sakin kalıp derin nefesler aldım. Nst çözülünce pilates topunun üzerinde biraz hareket ettim. Tekrar açılmama baktıklarında açılmam 3-4 cm e ilerlemişti. Aradan 1 saatten fazla geçtiğindeyse hala dayanılmayacak bir ağrım yoktu ve açılmamda ilerlemiyordu. Hatta ebem çokta ümitli olmadığını bebeğin başının hala yukarda olduğunu söyledi. Ama gerçekten doktor ve ebe o kadar önemli ki süreci çok güzel yönettiler. Doktorum eliyle açılmamı tetikledi suyumu patlattı ve ebede bebeğin başını kanala yerleştirdi. Bundan sonraki süreç biraz daha ağrılı oldu çünkü açılmam 7 cm e kadar ilerledi artık ağrılarım olduğunda yerimde duracak gibi değildim. Ama korkmayın çünkü 7 den sonrası kısa bir süreç ve sürekli bir ağrı değil. 3-4 dk da bir gelen bir ağrı ve o ağrı olmadığı zaman dinlenmek bile insana çok iyi geliyor. O ağrılarda eşim ellerimden tuttu ayakta dikildi ve bende yere çömelip ( tuvalete oturur gibi ) ıkındım. Ağrı bittiğinde kalkıp yatağa oturup dinlendim. Her ağrı geldiğinde bunu yaptım ve 10 ağrıyı falan bu şekilde karşıladım ki bu açılmamı çok ilerletti. Yani dediğim gibi bu ağrılı süreç en fazla yarım saat 45 dk. Sonra ebe gelip hemen beni çatala aldı. Bebeğim o kadar ilerlemiş ki dedi sakın ıkınma doktorun gelecek 😅 ama ben bekleyebilecek gibi değildim. Doktorum gelmeden kesi için iğne attılar bile o sırada doktorum geldi. Ağrım geldiğinde kenarlardaki demirlerden tuttum olabildiğince ittim. Burda önemli olan ağrınız geldiğinde itmeniz, durduğunda durmanız. Çünkü ağrı demek aynı zamanda rahminizinde bebeği ittiği anlama geliyor ve ikiniz aynı anda ittiğinizde bebeğiniz çok hızlı ilerliyor. 3 defa güzelce ittim 1 de kafa 2 de bir omuz sonra diğer omuz çıktı. Yani çatalda 3 ıkınmayla bebeğim kucağımdaydı 😍🥺 o an cidden çok duygusal gözümün önünden gitmiyor meleğimin ilk görüntüsü. Sonra benim avantajım doktorun dikerken biraz seni uyutucam çok yoruldun dedi 5 dk uyumuşum o yüzden dikişleri hatırlamıyorum bile. Bebeğimle beraber bizi odamıza aldılar. 11 de başlayan doğum sürecimiz 17:22 de bitti. Yani yaklaşık 6 saatte kavuştum yavruma 🥰 zaten ondan sonra ağrılarınız bir anda kesiliyor. Biraz uzum oldu ama anlatmak istediğim şu ki suni sancı hatta normal doğum o kadar korkulacak bir durum değil sadece fizyolojimizi iyi bilmemiz lazım. Ne zaman ıkınmamız ne zaman durmamız gerektiğini ve ebe , doktor yönetimide çok önemli. Sonrasında dikişlerimden korkuyordum bence işin en kolay kısmı da o ki yanma hissi sadece mantar olursunda tahrişten idrarın yakar ya onun kadar. Onun içinde batikonlu su veriyorlar o da baya rahatlatıyor. Cuma günü doğum yaptım ama hamdolsun gece tek başıma bebeğimi kucağıma alıp emzirebiliyorum. Rahat hareket ediyorum. Eğer riskli bir durum vs yoksa kesinlikle kızlar fizyolojinize uygun olan normal doğumu tercih edin. Emin olun zorlanacağınız tek kısım o sancılı 1 saat olacak. Sonrası ve öncesi sizin adetken çektiğiniz ağrılardan hiç bir farkı yok. Ben hayal ettiğimden daha güzel ulaştım meleğime. İnşallah sizlerinde çok güzel doğum hikayeleri olur. Güzelliğinden unutamıyacağınız kadar ❤️