Akoglubuse benim de öyleydi ilk başlarda gitmedim kimseye ama gün içinde ihtiyaçlarımı gidermek zorlaşınca mecbur geldim, eşim yemek hazırlıyordu ben ağlıyordum ve buraya gelince biraz olsun psikolojim düzeldi hadi kızım geçecek kızım sabret kızım diye diye moral oluyorlar en azından zaman geçiyor evde dakikaları sayardım, o sinir çekilmesi gibi ağrı tuttuğunda görümcem masaj yapıyor kaynanam sıcak su torbası yapıyor o başlarda çok zoruma gidiyordu hala gidiyor ağlıyorum bide ben idrarımı da tutamıyorum en çok ona utanıyorum pijamamı giydir demeye, ama çok şükür bakanım var, sana da bakacaklarına inanıyorsan git bence moral olarak daha iyi olursun ben annemgile bilerek gitmedim ben ağladıkça annem ağlar çünkü daha kötü olurdum burda beni ağlatmamaya çalışıyorlar ve birilerinin desteği gerçekten iyi geliyor evde tek başına zaman geçmiyor