Klasik olacağını biliyorum fakat bende böyle başlamak istedim ☺️
Hamileliğim boyunca hep pozitif hikayeleri okumaya çalıştım kendimi de olumlu yönde motive ettim. Ama insan yaşamadan ne kadar pozitif kalmaya da çalışsa o günün heyecanı ve diğer karmakarışık duygulara engel olamıyor 🥹
Dün sabah hastaneye yatışımı yaptık. Damar yolu nst derken öğlende gireceğim ameliyat birazdan seni götüreceğize döndü tabi bende heyecan tavan 😂 Odadan çıkarken bir iki damla yaş süzüldü gözlerimden ameliyathaneye götürülmek eşim ve annemin o kapının arkasında kalması ister istemez üzüyor. Ameliyathaneye girdim masaya oturdum çok anestezi uzmanı geldi düzgün pozisyon da duramadığımı söyledi ben yine yapamayınca sen istediğin gibi dur ben bunu yapıcam dedi 😂😂 iğne asla acımadı burda yazılanlar gibiydi. Hemen uyuştum bacağıma dokunulduğunu falan hissediyordum ama bir kaç dakika sonra dokunmaları da hissedemedim rahatladım 😮💨 Sonda ameliyat esnasında takıldı ve işlemlere başladılar. Bebeği çıkarıken bastırdılar ama asla acımadı. Sesini duyduğum an ağlamaya başladım ve bana gösterdiler. Bebeğin kontrolleri için yanımdan götürüldü benim işlemlerim 15 dk daha devam etti. Odama götürülürken beni dışarda beklemeyeceklerini bebeğin peşinden gideceklerini düşündüm ama çıktığımda eşim bekliyordu hem mutluydum hemde aşırı duygusal 🥹 Odaya geçtim bebeğim odamda beni bekliyordu çok ağlıyordu hemen emzirmeye başladım sonra uyudu 🥰 emzirmek için uyandırmaya çalışıyoruz ama paşam keyfini bozmuyor 😂 Ameliyat sonrası karnıma bastırma işlemi uyuşukken yapıldı hiç acımadı desem yeridir ilk kalkarken de acı veya herhangi bir zorlanma yaşamadım şükür bu ikisinden çok korkuyordum🙄 ilk kalkış sonrası hep tek başıma yürüdüm sonrasında bebeğimle de kendim ilgilendim gece annem yanımdaydı ama çoğunlukla uyudu 😂😂 Allah herkese kolay doğumlar nasip etsin ❤️ Benimde hikayem bu şekilde sormak istedikleriniz varsa sorabilirsiniz 🥰