Klişeleri geçiyorum arkadaşlar ama Allah isteyen herkese nasip etsin. 40+2 e girdiğimiz gece uyurken sancılarım başladı. Ne nişanım ne suyum gelmedi bu süreçte. Sabaha karşı 4 den sonra uyuyamadım ve sancılarımı takip etmeye başladım. Bu arada gerçekten doğum sancısı farkediliyor. Beş dakikada bir e düşünce, eşimi uyandırdım ve saat beş gibi hastane giriş yaptık.( Çanakkale de üniversite hastanesinde doğum yaptım. ) 2 cm açılmam varmış, yatışım verildi direk. Benim ağrı eşiğim çok yüksek olduğu için normal karşılıyordum ağrılarımı. Sürekli nst ve açıklı kontrolüm yapıldı. Hiç bir ilerleme yoktu. 1 gün boyunca kendi sancılarımla doğumu bekledik. Doğumumu hızlandıran şey ise istifra etmem oldu. Bugün sabaha karşı istifra edince tekrar açılmama baktılar ve 6 cm olmuştu. Doğumun yakın olduğunu söylediler. Sabah saat 5 den sonra beni doğumhaneye aldılar ( ordada sancı çekerken istifra ettim) ve 8 cm açılmam olmuştu. Doktor suyumu patlattı ve sancılar ister istemez sıklaştı. 6 gibi başlayan bu işlemden sonra saat 9 a kadar ağır sancılı ve zorlu süreç geçirdim çünkü bebeği kanala sokmak baya zaman aldı. 3 saatlik ıkınma şiddetli sancıdan sonra beni ameliyathaneye aldılar ve ağrı gelince şiddetli ıkınmamı istediler ikinci ıkınmamda bebeğimi doğurmuştum. Doktorun karnıma bastırmasıyla. Zaten ilk gebeliğim olduğu için kesik atıldı ( acı hissetmedim uyuşturdular )birazda bizim kız yırttı. Kaç dikişim olduğunu bilmiyorum çok fazla değil sadece. Birde benim çatım üstten basık olmasına rağmen normal doğum yapabildim. Bebeğim 3200 gr 50 cm doğdu. İri bir bebek olmadığı için normal doğum yapabildim. Yalan yok kızlar acı çekiliyor ama bebeğinizi çıkardıkları an ki rahatlama ve onu görünce gelen tarifsiz his herşeyi yok ediyor. Umarım sizlerde bebeklerinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız. Sorularınız varsa müsait oldukça cevaplamaya çalışacağım. Biraz uzun oldu kusura bakmayın. ❤️