Evett arkadaşlarr gelsin benden de bir motivasyon hikayesi. Baya bi uzun yazdım çünkü ben bu tarz hikayelerin detaylarını çok merak ediyorum ve keyifle okuyordum şimdiden kolaylıklar dilerim. herşeyden biraz biraz bahsedeceğim şimdiden söyleyim🙊
Ben 27 yaşında 176 boy 97 kilo hamile kaldım ilk gebeliğim 106 ile doğuma girdim. En başından beri normal doğum istiyordum acı eşiğim yüksektir hem de kolay toparlanırım diye. Son haftalar bu sıcaklarda geçmek bilmiyordu artık doğurmak istiyordum 39. Haftamdaydım ne nişan ne su ne sancı hiç birşey yok kontrole gittim bebek kanala inmemiş. Kilosu 3.650 gram. Dedim bu 41 e kadar falan beklerse kilo alır irileşirse hiç doğuramayacağım normal falan. Bende başladım çalışmalara, normalde yürüyüş falan hiç yapmadım ama evde ev işleriyle aktiftim birde 37. Haftama kadar evden çalışıyordum zaten. 39. Haftamda kontrolden çıkınca 1 saat yürüdüm o gün karnımda gerilmeler ve ara ara küçük sancılar oldu 2-3 saniyelik falan sanırım kanala girdi. 39+5 e kadar her gün yarım saat falan yürüdüm merdiven indim çıktım birde YouTube da “active labor” diye bi video var onu yaptım 1 kez ertesi gün bacaklarım felç oldu bu kiloyla squat yaptığım için 😅 hurma yedim aklıma geldikçe. Bir de ayın 19 unda doğurmayı çok istedim hep hayal ettin oğlumun kimliğinde 19.07.2022 yazsın diye. Ailecek koyu Fenerbahçeli olduğumuzdan😅 Ardından 18.07 günü akşam 23:00 de adet ağrısı gibi ağrı girdi karnıma sonra baktım uygulamadan 8-10 dk arayla sürekli geliyor hemen duşa girdim çıktım sonra karnımı doyurdum saat 2 de çıktık evden. NST bağladılar alttan muayene ettiler hafif açılma var doğum eylemi başlamış seni yatıyoruz dediler. Uyumana bak çünkü uzun sürebilir dinlen enerjin olsun dediler. Ama uyuyamıyorsun tabi arada sancı geliyor ama 10 dakika da bir ve 40-50 sn sürüyor adet ağrısının 1 tık üstü öyle çok can yakıcı değil. Sabaha kadar bekledik bu şekil odada yürüdüm sancı gelince nefes egzersizleri yaptım neyse sabah oldu ebe geldi kontrol etti 3-4 cm olmuş suyunu patlatıp suni takalım yavaş ilerliyor dedi. Doktor suyumu patlattı hiç bi şey hissetmiyorsun zaten altımı bezlediler odaya gittim saat 8 gibi 1-2 saat kadar suni sancı çektim bağırmadım hiç nefes egzersizleriyle acıyı azalttım ve belime iki yandan bastırdım. Hep ağrıyı acıyı azaltmaya odaklandım oğlumun aşağı inip biran önce bana kavuşmak istemesinin hisleri bunlar dedim :) millet tek başlarına tarlalarda doğurmuşlar benim yanımda profesyonel bi ekip var istersem epidural taktırırım ya da sezaryan isterim öyle ya da böyle bu doğum gerçekleşecek dedim. Kendimi hep telkin ettim. Ardından ebem geldi yine 9:50 gibi doğumhaneye götürdü beni 8 cm olmuş gel bakalım tekrar muayene edelim dedi seni doğurtmaya götürüyorum demedi🤣 (bu sürece kadar çok miniminnoş destek motive veren bir ebeydi)bu sırada ağzım nasıl kuruyor suniden herhalde su aldım çalkaladım elime yüzüme su tuttum. Neyse içeri girdik komutan(ebem) hemen yere çöm sancın gelince ıkınnn dedi kabız olmuşsun kakanı yapar gibi ıkın!! Diye bağırdı minnoş ebem gitti yerine gaddar komutanım geldi ben bi iki ıkındım doktorumu aradılar o geldi çatala çıkardılar yapamayacağım ben dedim korkuyorum dedim sakin sakin benimle konuştular 5 dk ya bitecek işimiz herşey sana bağlı bize yardım et lütfen dediler. Sancı gelince kafana öne eğ demirleri kendine çek ve uzun uzun ıkınnn dedi ebem bağırıyor ıkınNnn nefes alma ıkınnn it çocuğu kakanı yapar gibi düşün ıkınn bağırıyorlar içerde büyük bi savaş veriliyor çünkü ebem kaşlarını çatmış bana bağırıyor yapamıyorsun it şunu bu kadar güçsüz müsün falan diyor beni gaza getirmek için bende sinirlendim bi uzun ıkındım ne olacaksa olsun artık bitsin bu süreç dedim cumburlop içimden bi şeyler kaydı çıktı oğlumu göğsüme koydular çok sıcacık ağlamaya başladım aşkım “oğluşummm benim oğluşumm” diye bağırdım eşim sesimi duymuş anlamış doğurduğunu. Onun dışında çünkü ah uh seslerim olmadı tamamen ıkınmaya odaklanıp ıkınıp durdum. Ebem eğer ringdeymişiz gibi sert olmasaydı ben daha çok acı çekerdim yada vazgeçerdim. Sonra beni diktiler 3-4 dikiş oldu öncesinde zaten doğum başlamadan kalçadan bi iğneyle uyuşturuyorlar o yüzden acı hissetmedim içine ve dışına dikiş attılar 15 dk sonra çıkardılar beni ablam annem ağlıyordu hep sedyeyle odaya aldılar ailelerimiz yanımızdaydı oğluşumu getirdiler bunu ben mi doğurdum diye inanamıyordum hala:) doğru düzgün fotoğraf çekilemedim hastanede süsler falan da plandığım gibi olmadı. Ama çok güzel doğurdum ve şimdi ikimiz de çok iyiyiz. 19.07.2022 saat 10:06 da oğlum kucağımdaydı. Allah isteyen herkese nasip etsin benim ki gibi kolay doğumlar nasip etsin ve iyi bir doğum ekibi çıkarsın karşısına. Biraz dayanın ve kendi gücünüze inanın sonrasında çok rahat ediyorsunuz. Ertesi sabah çıktım hastaneden bebeğimle ben ilgileniyorum sütüm de geldi hemen çay demledim içtik falan ayaktayım normal hayatıma döndüm 🤣🤣 sanki dün ben doğurmamışım gibi. Her ikiniz için de en sağlıklısı hangisiyse hem fizyolojik hem en önemlisi psikolojik öyle doğumunuz olsun gerisi önemli değil Allah şimdiden yardımcınız olsun 💖