Ben en başından beri hep sezaryen istemiştim çokta korkmama rağmen. Normal doğum psikolojisini kaldıramam diye düşünüyordum bide annemin doğumları hep çok zor olmuş ona çekerim diye korkuyordum açıkçası. Doktorum nasıl doğum yapmak istediğimi sorunca sezaryen dedim direk sonra gün kararlaştırdık. Ayın 16sı cumartesi günü hayatımın en duygu yüklü günü yaşamadığım duygu kalmadı o gün 😁 cuma gününü zehir ettim kendime ne kadar rahat olmaya çalışsamda endişe korku stres ağır bastı. Sabah oldu 6.30da yatış yaptık. Damar yolum açıldı ve serum takıldı ameliyat önlüğünü giydim nstye bağlandım varis çorabı giydirdiler yattım ve vaktin gelmesini bekledim.
Sonrasında geldiler sedyeyle beni almaya dualarla gülerek gönderdi eşim annem beni ameliyata. Tabi giderken istemsiz ağladım ama nedense korku yerini heyecana bıraktı bebeğimi görecektim kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Ameliyathaneye girdim anestezi uzmanı ve doktorum geldi. Canım doktorum elimi tuttu pozisyonumu aldırdı bi yandan benimle konuşuyolar neşeliler beni güldürüyorlardı çok rahatladım. Spinal iğnemin yapıldığını bacaklarımda sıcaklık hissedince anladım şoktaydım korktuğum birinci kısım acısız geçmişti. Beni hemen yatırdılar ve sondamı taktıklarını söylediler hiç hissetmedim. doktorum ve anestezi uzmanım süreci anlattı o sıra ciddi mide bulantım oldu hemen iğne yaptılar dilimin altına hap verdiler ve geçti. Bacaklarımı oynattım sık sık uyuşmadığımı görsünler diye 😁 sonra sol bacağımı kaldırmamı istediler kaldırıyorum sandım baktım kalkmıyor 😁 hemen önüme örtü örttüler doktorum bunu hissediyormusun dedi neyi dedim tamam herşey yolunda falan dedi derken üstümden bi yük kalktı bi duydum ki ıngaaaaaa ❤️ Oğlum doğmuştu. Ve inanın ne bir çekiştirme,dokunma,baskı hiçbir şey hissetmedim. Oğlumu getirdiler yanağıma koydular öptüm kokladım mis gibiydi ya ☺️ Sonra o gitti ben bi yarım saat daha kaldım. Hiç ameliyat olmayan biri olarak en korktuğum kısım burasıydı ve boşuna korkmuşum sezaryenin en kolay kısmı ameliyat kısmıymış. Gelelim can acıtan kısımlara 😁 daha ameliyattan çıktığım yarım saat kadar anca olmuştu karnıma bastırmak için geldi hemşire henüz uyuşuk olmama rağmen böyle bir acı yaşamadım daha önce 😁 uzun süre bastırdı ve ilk ayağa kalkış bile daha kolaydı benim için. Sonrasında iki kez daha bastırdı ama onlar o kadar acımadı kısa sürdü. Öğlenden sonra ilk yürüyüş için geldiler besmele çekerek kalktım odada bi tür attım yattım beklediğim kadar zor değildi. Sonrası hafif ağrı sancı ve bol yürüyüş. Ha bir de kimse bahsetmemişti benim tuvalet yaparkende sancım oluyordu ilk günlerde ama öyle keskin bişey değil hafif ağrı. Herkesin acı eşiği farklı ne kadar dayanıklı olursanız o kadar çabuk toparlarsınız. Ctesi doğum yaptım dünden beri kendim oturup kalkıyorum bebeğime bakabiliyorum ama hala dikişler ağrıyor burda yazıldığı gibi iki günde geçmiyor yani 2.gün ev süpüren falan vardı pek inandırıcı gelmiyor artık 😁😁 eğer tekrar çocuk istersem yine sezaryen yaparım dayanılmayacak gibi değil allah o gücü veriyor gerçekten korkmayın ❤️