evlendiğimde ilk 1.5ay ilişki yaşayamadık. tam anlamıyla birlikte olamadık. o kadar zorlaniyordum ki. randevu aldık doktor bulduk derken son anda tamam dedim. çok çabaladım. işin psikolojik boyutuna yoğunlaştım. kendimi motive etmeye düşüncelerime ton vermeye bu konuyu araştırmaya bilgilenmeye çalıştım. sonrasında şükür ki atlattım. yaşadığım vajinusmus muydu bilmiyorum ama kesinlikle psikolojik bir durum olduğuna kanaat getirdim. sonrasında çok güzel ilişkimiz oldu. derken hamile kaldım. şuan 29+2 hamileyim. doğumla ilgili ilk günden beri olumlamalar yapmaya çalışıyorum. her namazımda dua ediyorum. açık açık diyorum kolay bir moral doğumla bebeğime kavusayim, ağrılarımı acilarmi hafiflet diyorum. sürekli kendime güzel sözler söylemeye çalışıyorum. bazen aklıma hastanede o masalari görünce ilk baştaki o yaşadığım sıkıntılar geliyor. ama düşüncelerimin üzerinde durmamaya çalışıyorum. doğal doğum ile normal doğum ile ilgili kitaplar okuyorum. konuyu doktoruma da acacagim ilerleyen haftalarda. evliligimizin başlarında bir süre vajinusmus yaşadım bazen gel gitlerim oluyor normal doğum konusunda diyeceğim. destek almak istiyorum.
lütfen siz de kafanızda bir çok şeyi değiştirmeye çalışın. doğumu sevmeye bunun fıtraten nasil olduğuna, nasil bir yavrunun dunyaya gelmesinde bizlerin sebep kılındığını düşünmeye çalışın. olumsuz şeyler düşünmeyin. o anı yaşamak istiyorum diyin. normal doğum ile ilgili okumalar yapmayı çalışın. inşallah hayırlısı ise nasip olsun. illa ki zaruret durumunda sezaryen gereklidir. lakin kafamızda normal doğumu doğal doğumu en güzel şekliyle bir yere koyalım.