Böyle olacağını hıc tahmın etmıyordum ama 39+4 de doğurdum. Tatılden dolayı arada bır acıle gıdıp kontrol ettırıyordum sancı varmı suyu yeterlımı dıye 15 temmuzda gene gıttım 2 cm açılma var 2 saat yürü gel dedıler yürüdüm açılma olmamış boşuna bekleme yürürsen bebegın yorulur anca dedıler gece 2 de eve geldık 3 gıbı suyum gelmeye başladı gene acıle gıttık yatış yaptılar hemen ama açılmam yok kendı sancılarım gelmeye başladı korkudan ayaklarım tıtremeye başladı bıde üstüne sunı sancı verdıler ölecem sandım annem yanımdaydı artık onun elını kolunu sıkmaya başladım sancıdan,6 cm açılma olunca daha kötü olmaya başladım artık yalvarıyorum benı bırakın özele gıdıp sezeryan olacak dıye döktür bu halde senı kımse almaz dıyor, hayatımda böyle bır acı gormedım ben 10:15 de kızımı kucağıma verdıklerınde bı rahatlama geldı tabı alttan atılan dıkıslerın agrısı bır başka,1 saat boyunca dıkıs attılar,kızım suan 3 günlük ve ben sunnet bebesi gıbı dolaşıyorum agrıdan annelıgımın bıle tadını çıkaramıyorum.Allah bır daha nasıp ederse sezeryan olmayı kafaya koydum