Hamileliğimin başından beri sürekli her kontrole gitmeden önce muhakkak bebeğim nasıl ona bir şey olacak mı doğum sırasında yapabilecek miyim doğum zamanına kadar bekleyebilecek miyiz sağlıklı şekilde diye düşünmekten hamileliğimin tadını çıkaramıyorum. İlk 3 ayım kiloluyum bebek hareketlerini hissedebilcek miyim ilk haftalarda acaba boş gebelik mi yoksa kese gözükür mü detaylı ultrasonda bi problem çıkarsa nasıl yol izlerim diye düşünmekten 2. Trimester’e kadar geldim. Allah’a şükür. Bu sefer çok şükür bebişimin hareketlerini hissediyorum ama bazen hareket etmediği zamanda ne oldu benim bilmediğim ne var bi sıkıntı mı var diye düşünmekten mahvoluyorum. İnanın bebiş doğduktan sonra bu günlerimi arayacağım biliyorum. Ama elimde olmadan düşünüyorum bunları. Dualara sığınıyorum elbette ama önüne gecemiyorum bu düşüncelerimin. Nasil başa çıkıyorsunuz? Ya da çıktınız? Yaşadınız mı böyle durumları? Bir de insanların doğum hikayelerini merak edip özellikle hassas olanları okuyorum tabii ki pozitifler de var ama hassas olanlar da işte okuyorum okudukça kendimi koyuyorum yerlerine üzülüyorum falan en ufak bir şey olsa hemen Google ye yazıyorum. Ama bu durumlar beni mahvediyor. 22+4 üm neredeyse yarıladık sayılır. Artık kurtulmak istiyorum bu düşüncelerden tadını çıkarmak istiyorum çok yoruluyorum bu düşüncelerden