Siz de korkuyor musunuz 🥲

minomino

Kızlar selam, 34. Haftadayım ve çocukları çook seviyorum ama dogum yaklastıkca nedense bana bi korku geldi. Bundan sonra hayatımız nasıl olacak? Düzenimiz komple mi değişicek? ona yetebilecek miyim? İyi anne olabilcek miyim? Hem kendime hem eşime hem ona nasıl zaman ayırabilcem gibi gibi bi sorun dönüyo kafamda sizde de öyle mi🥲

ilkgebelikk

minomino bende 33+6 haftalığım aynı kaygılar bende de var . Benim durumum biraz zor ne annem ne kaynanam yakınımda kimse yok, aynı zamanda çalışıyorum. Kafama en çok takılan işe dönünce ne olacak. Bu ekonomik krizde ücretsiz izni ne kadar alabilecem. Yalnız bakabilecek miyim hiç tecrübem bilgim yok çocuk bakımına dair. Tek dayanağım eşim şuan için destekleyeceğini biliyorum ondan destek bekliyorum ama yine de ikimiz içinde belirsizlik umarım beni hayal kırıklığına uğratmaz

cileklicookie

minomino bende oyleydim ilk gebeligimde hatta oyle korktugumu belli etmisim ki esime durumu dogumdan sonra kv gidip kalmistim 2 ay boyunca bebekle yalniz kalmaya korkuyordum iste yok uyanamazsin yok bebek uyurken bogulur doner eder bilmem ne oo allah belasni versin boyle korkutan insanlarin diyorum simdi salak gibi kendimi kv muhtac etmisim resmen ben evime gitmek isteyincede onlar birakmadi surekli zirt pirt geldiler gittiler derken herseye mudahale etme haklarini buldular kendilerinde kizim 2 yasini gecti 7. Aylik hamileyim simdi laf arasinda kv laf sokuyor onda baktim bunda bakmam bakim nasil kalkacaksin altindan allah eline düşürmesin zaten diyorum
Bosverin tek bakin hoc biseyde olmuyo az ev daginik oluyo yemek is guc kaliyo kalsin bosverin insan oyle kolau alisiyorki yillardir anneymissiniz gibi o hissiyat geliyor gercekten en iyisini siz biliyoesunuz o an siz anlıyorsunuz neden agliyor neden uyumuyor gazimi var diye
Ama yaninizda birileri oldukca yok bu cocuk ac senin sutun yetmiyo sen bakamiyosun gazini alamadin ay bez oylemi baglanir yok cocuk boylemi uyutulur diye diye insan kendini yetersiz hissediyor
Ever hic bisey eskisi gibi olmuyor ama zamanlada taslar yerine oturup yeni düzen kuruluyor
Ben esimle romantik bi yemek yiyeceksem uyku saatini ona gore ayarliyorum gene disari cikmayi ihmal etmiyorum geceden çocuğuma ona gore yeme icme hazırlıyorum gene esimle gezmelere tatillere gidiyorum yeterki gozunuz korkmasin

Guloyku

minomino ilk zamanlar bende her şeyi bebeğe göre ayarlardım dışarı çıkcaz tam hazırlanıyoruz uyuyor aman uyusun uyanınca gidelim diyorum aksilik oda uyanmıyor sonradan fark ettim uyusun pusetinde duracak arabada gidecek yani zamanla yaşadıkça sonradan aradaki dengeyi kurduğumu düşünüyorum yani bebekle her şey yapılıyor tatilde alışverişte ben küçük evde kalsın demedim heryere götürdüm

Elisarli

Aynı korkular bende de var bir de onlar dışında annem ve kayınvalidem ile aynı şehirdeyiz 40 gün geçtikten sonra sürekli bebeği bahane edip zırt pırt gelirler mi eskisi gibi eşimle rahat olamaz mıyız filan diye de düşünüyorum çok açıkçası. Çalışmaya başladıktan sonra nasıl olacak hem iş hem bebek nasıl dinlenicem filan hepsini düşünüyorum

Soruyorumm

Elisarli benim de annem farklı şehirde bebeği bahane edip gelir kalır korkusu sardı aylarca . Annem anlaşması cok zor bir insan herşeye alınır ağlar trip atar karışır inattır falan napıcam onu düşünüyorum

Elisarli

Çocuk olduktan sonra hiçbirşey eskisi gibi olmaz gibi geliyor bakımı sorumluluğu hayatın getirdiği diğer sorumluluklar filan hepsi zor yani birde sürekli anneye kayınvalideye çocuk emanet edip onlara muhtaç olmak filan sıkıntı ama sonra düşününce herkes böyle yaşıyor diyorum aman olur hepsi olur diyorum öyle teselli ediyorum kendimi 🤣