Merhabalar🌸 Sonunda bana da nasip oldu buraya doğum hikayemi yazmak. Öncelikle söyleyeyim bazı yerler hassas olabilir. İyisiyle kötüsüyle herşeyi anlatayım.
Benim yüzünü son kontrolde bile göstermeyen minnoş oğlum 36. haftaya girmeden doğum pozisyonunu çoktan almış,gelmeye karar vermiş😅 Üstüne sancılarım ve açıklığım olduğu da anlaşılınca ilaç tedavisine başladım. Daha sonra 38. haftaya kadar hiç bir şekilde sancım olmadı. 37+ ların sonunda ikinci çatı muayenesiyle sancılarım geri geldi. Tabi gelip giden kasılmalardan ziyade daha çok adet sancısı gibi devamlı. Bayramın ilk günü çok şiddetli sancılar çekmeye başladım. Belimden de minik minik yokluyordu. Ama benimle konuşan herkes bunun yalancı doğum sancısı olduğunu söylemişti😅 O gün aralıklı olarak su şeklinde minik akıntılarım da oldu. Başından beri sürekli enfeksiyon geçirdiğim için ben onları akıntı sanıyordum.🥲 Burda belirteyim son haftalardaysaniz avuç içi kadar bile su gelse riske atmayın. Megerse o akıntı sandıklarım kendi suyummuş. Sancılarım sabaha kadar devam etti. Ama kasılma şeklinde olmadığı için beklemeyi tercih ettim. Sonraki iki gün asla hiç sancım olmadı. Doktorumun sadece bayramın dördüncü günü hastanede olduğunu bildiğimden o gün kontrole gittik. Kendisi benden bayramda doğum beklediği için sancılarım olmamasına şaşırmıştı😅 Ama muayenede suyumun azaldığı, o gelenlerin de suyum olduğu anlaşılınca enfeksiyon riskine karşı doğum için yatış verdi. Hemen eve gelip önce evi düzenlemeye başladım hepimiz gibi🤪 Sonra duş alıp bir iki de squat hareketleri yapıp hastaneye öğle saatlerinde geçiş yaptım. Açıklığım iki cm di ve girişten itibaren suni sancı verilmeye başlandı. Akşam yediye kadar sürekli olarak verildi. Asla yatmadım sürekli plates topunun üstünde hareketler yapıp yürüdüm. Sancıları normalde çektiğim adet sancısı gibi çekiyordum. Beni çok rahatsız etmedi. Annem çok şaşkındı bu duruma😅 Normalde akşama doğum beklendiği için hiç bişey yememe izin verilmemişti. Fakat Açıklığım o hareketlere rağmen ilerlemedigi için sadece bir saatliğine sancı kesildi. Saat dokuz civarı Açıklığım 3 cm e ulaşmış, rahimde yumusama başlamış. Gece üçe kadar dozda artış yaptılar. Ben hala aynı şekilde hareketlere yürüyüşlere devam ettim. Üçte Açıklığım beş cm e ulaşmış. Budnan sonrası benim için zorlu süreç oldu. Çünkü sancılar kasılmalar şeklinde ve düzenli olmaya başladı. Sancıları şiddetli şekilde hissetmeye başlamıştım. Açıklığın da yavaş ilerlemesi az buçuk moralimi bozmuştu😒 Bu arada benden sonra gelen herkes sezaryene gitti. Hastanede normali bekleyen bir ben🥲 Sabah ben de sezaryen icin son çatı muayenesini bekledim. Açıklık 7-8 cm deyince doktorum dedim az daha sık dişini. Tabi sancidan bayılacak durumdayım. Doktordan bir saat kadar sonra ebe çatı muayenesi yaptığında 9 cm e ulaşınca hızlı ilerlemesi icin suyum patlatıldı. Yürüyüş yapmaya çalışıyorum ama adımlar gitmiyor. En son o ıkınma hissi gelince doğum için hazırlandım. Hala ebeler ve doktorum yurumem için ısrar ettiler ama ben adım atacak durumda değildim. Sancım geldikçe beklerken sürekli nefes ve ıkınma egzersizi yaptım. Doğum başladığında aynı şekilde devam ettim. Gerçekten burda insanın kendine güvenmesi çok önemli. Doktorum ve ebelerimin dediklerini harfiyen yaptım. Çok şükür dört beş ıkınmadan sonra bebeğimi kucağıma koydular🥰🙈 Bittiğine doğum yaptığıma inanamadım. Öylece bebeğime bakıyordum🤭 Yüzünü de doğumda görmüş oldum bu arada😅 Tanımlayamadığım bir his kapladı içimi. Tek yaptığım sadece sürekli bebeğime bakmak oldu🥺 Suni sancılı, kesikli, dikişli🥲 18 saatin sonunda şükür kavuştum ben de güzel oğluma😍
Rabbim herkesin evladını korusun, güzel annelerin sağlıcakla kucagina almasini nasip etsin. Anne olmak isteyen herkese de bu güzel duyguyu nasip etsin inşallah🌸
Bu platformda pasif olan aktif üyelerden biriyim😏 Gönül gözüyle sevdiğim insanların dışında bana çok da yardımı dokunan arkadaşlarım oldu. Herkese çok teşekkür ediyorum.🤍🌸