Öncelikle kızlar herkese merhaba çok isterdim burda size güzel bi doğum hikayes yazmayı ama başıma gelen şeyler düşmanımın başına gelmesin
Yaklaşık 2 ay önce doğum yaptım
Sabah saat 5 gibi yavaş yavaş karın ağrısı kaşık ağrısı yapmaya başladım doktoruma yazdım sancıların artarsa gel bakalım ama önce sıcak duş al dedi neyse aldım sancılar daha çok artmaya başladı 6 gibi hastaneye gittim 2cm açıklık olduğunu söyledi ebe eve git evde sancını Çek nişan yada suyun gelirse gel dedi neyse eve geldim saat 11 gibi nişanım geldi hastaneye gittim ama o sıra çektiğim sancının acısını size anlatamam ebe bana dedi ki bak kızım normal doğum olarak geliyorlar biraz sancı çektikten sonra beni sezeryana alın diyorlar o çektikleri sancıya da değmiyor bende inat ettim normal yapacam die neyse saat oldu 1 tekrar kontrol etti ebe hala 2 cm ama saat geçtikçe sancıların şiddeti artıyor saat oldu 5 Ayakta duracak halim kalmadı acıdan doktorum geldi eliye 2 cm açtı 4 cm açıklık oldu bana bol bol yürüyüş yap dedi yA ama değil yürüyüş yapmak acıdan adım atamıyorum resmen sancılar 30 saniye de bire düştü neyse artık takatim bitmek üzereydi akşam saat 8 de ebe suyumu patlattı doğum hızlansın die çünkü 5 cm tek olmuştum
Daha sonra damar yolundan bana bi iğne yaptı bu suni sancımı die sordum hayır dedi ama onu yaptıktan sonra o ağrı 10 saniyede bir geliyordu artık öyle bi hale geldim ki bayılacak gibiydim gece saat 23.00 oldu beni doğuma aldılar yani ben 18-19 saat doğum sancısı çektim neyse doğum esnasında da okunamıyordum o acıyla doktora kulak veremiyordum en son bi kuvvetle ıkındım bebek 23.45 de doğdu hani şey derler yA normal doğumdan sonra o bebek çıktıktan sonra acı falan biter die aksine çektiğim acı kat ve kat arttı bebeğin plesantası içerde kaldı dedi doktor bi ebe uğraşıyor bi doktor uğraşıyor asla çıkmıyor o sıra ben çığlık çığlığa bağırıyorum çünkü ellerini sokup canımı acıtıyorlar gece saat 02.22 oldu hala uğraşıyorlardı en son anestezi doktorunu çağırdılar beni sedasyonla uyutup dikiş atsınlar die tabi o esnada artık o bebeğin plestansı çıkmış. Anestezi doktoru gelmeden önce şey düşünün 5 kiloluk suyun aniden patlaması gibi benden kan geldi yerlere doktora her yer kan oldu bunlar çok panik oldu neyse beni uyutmuşlar eşim ailem kapıdaydı ben saatlerce bağırırken gecenin bi yarısı doktoru çağırıp beni aniden uyutunca ve sesim birden kesilince eşim çok korkmuş doğumhanenin şifresini biliyordu doğuma alacaktım onu sonra vazgeçtim neyse sesim kesilince içeri girmiş benim gözlerimin kapalı ve her yerin kan olduğunu görünce öldüğümü düşünmüş ve kavga etmiş. Neyse ben gözümü açtım normal servisteyim iyi de hissediyorum gece saat 4 lavaboya gitmek istedim klozete oturur oturmaz o doğum esnasında benden gelen kanın 2 katı geldi su boşalırcasına ebeye söyledim bana idrarımı tutamadığını ve kanla karıştığını söyledi tamam dedim ama çok başım dönüyordu 15 dakika sonra tekrar gittim aynı kan bidaha geldi anneme seslendim başım döndü titremeye başladım annem beni kaldırırken ben bayılmışım neyse doktoru aramışlar o sıra yatağıma yatırmışlar doktor geldiğinde üstümde ki yorganı açınca yatağım pijamam her yer kandı ve düşünün depend takmıştım o kan oralardan taşmış heryere bulaşmıştı doktorun o anki yüz ifadesini anlatamam bizi sakinleştirmek için dedi ki dikişlerin açılmış acı çekmemen için 15 dakikalık bi ameliyata alacaz seni ama o sıra hemşireler koşturuyor sağa sola bana kağıt imzalatmaya çalşıyorlar o can havliyle herşeyi imzaladım tabi beni ameliyathaneye çıkardılar 2 hastane den ve başka bi ilden acil kan istediler o kadar ki kan kaybetmiştim. Hastanenin tüm doktorları toplandı saat sabah 5.30 falandı o ameliyathane cehennem yeri gibi herkes koşturuyordu meğerse benim RAHMİM YIRTILMIŞ! O kan kaybı ondan mış diğer adıyla da atoni sanırım yanlış hatırlamıyorsam o başıma gelmiş
Hani ölüm uykusu derler yA o kadar gözlerimi kapatmak istiyordum ki doktorum yüzümü tokatlıyordu hemşireler konuşturmaya çalşıyordu ki gözlerimi kapatmayayım sonra o 18 saat doğum sancısı çektiğim sıra yanımda olan bi ebe vardı ortalama 45-50 yaşlarındaydı elimi tuttu ve sesi titreyerek Allahım sen bu kızı çocuğuna bağışla dedi o an vücudum titremeye başladı ve gerçekten ölümün yaklaştığını hissettim o an aklıma çocuğum geldi neyse ameliyat normal geçmiş ama ben 15 dakika orda kaldığımı sanıyordum meğerse 5,5 saat ameliyatta kalmışım dikişlerimin acısı tarifsiz 20 gün lavaboya ağlaya ağlaya gittim ayakta desteksiz yürüyemedim kaybettiğim kandan dolayı sürekli başım dönüyordu hastanede ortalama 8 Ünite kan taktılar ama bi işe yaramadı ki şuan doğum yapalı 2 ay olmasına rağmen hala uzun süre ayakta duramıyorum. O zamanlar bu kadar piskolojim bozukken çocuğumu küveze aldılar enfeksiyon kapmış 1 hafta da ondan ayrı kaldım.
Şuan bebeğimin sağlığı da kendi sağlığım da bin şükür rabbime iyi diyebilirim.
Birdaha hamile kalsam asla ve asla normal doğum yapmam normal doğum konusu açınca bile titriyorum korkuyorum. Anlatacaklarım bu kadar……