İlk gebeliğim bebeğimin 8. haftada kalbi durması sonucu sonlandı. Covid olmuştum ve karantinadan çıkar çıkmaz kontrole gittim. Kanamam ağrım yoktu o yüzden içimde kötü bişey yoktu. 10. Haftada kontrole gittiğimde şoka uğramıştık. Melek oldu bebeğimiz.. Toparlanmak zorundaydık. Doktorumuz kürtajdan sonra ilk regl den sonra denemeye devam edebileceğimizi söyledi. Bu sürede en büyük desteğim kocam ve aramızdaki aşktı. Atlatacaktık birlikte.. 3 ay sonra hiç beklemediğim bir anda tekrar hamileydim. Çok korkuyordum ya yine aynısı olursa.. Bu korku hala devam ediyor bebeğimin biraz hareketini hissetmeye yim çok kötü oluyorum. Bu sürede kanamam oldu ve yine gitti dedim. Ama o minik kalbi pıt pıt atıyordu. Bulantılar kanama.. bu arada insülin direncim vardı beslenmeme dikkat etmeliydim. Bir poşet ilaç kullanıyorum. Diaformin, Vitamin, corasprin, nidicard bla bla… Çok şey söyleyen var bu kadar ilaç kullanılır mı internette neler yazıyor. Ama sadece doktoruma güveniyorum. Sizde öyle yapın. Yalvardım hep dua ettim Allahıma. Melek yavruma kardeşine can vermesi için çok dua ettim. Şükürler olsun bugüne geldik 1 aydır da Rahim ağzı kısalığı ile uğraşıyorum. Hiç kalkmadan yatıyorum evde. Sağlıklıca oğluma kavuşmak için çok dua ettim. Şimdi son 99.. Bu arada şekerden korktuğum için hamileliğin başından beri doktorla beslenmeye devam ediyorum. Çok zorlandım hala da zorlanmaya devam ediyorum. Ama oğluma kavuştuğum günü hayal ediyorum. İsteyen herkese ümit olsun hikayem. Dilerim pozitif doğum hikayemi yazmakta buraya nasip olsun.. Allahım isteyen tüm annelerin kucağını boş bırakmasın 🤲