Herkes hikayesini paylaşıyordu.simdi de ben yazayı dedim. 22 haziran günü sancılarım başladi 10 dk da bir sancı geliyordu ama dayanamayacak kadar değil. Ne olur ne olmaz bi hastaneye gidelim dedik. Gittik nst de bebeğimin tasikardisi çıktı ve sancılar da çıktı. Kandaki enfeksiyon değerim de yükselmiş. Yatışımi verdiler. Sabaha kadar nst takibi yaptılar. Sabaha karşı sancı da kesildi. Bebeğimin kalp atışları da normale döndü. Gece boyu hep öksürmüșüm. Sabah doktorum gördü bir hafta daha bekleyelim.haftaya doğumu başlatalım dedi. Neyse eve geldik benim boğaz ağrım başladı sesim kısıldı. 1 hafta sonra doğumum var bir önce iyileşmem lazım dedim.bir gün sonrasında doktora muayeneye gittim. Faranjit çok ilerlemiş covid de olabilirsin dedi. Test verdik ve bir sonraki gün pozitif çıktım. Allahtan sancım vs bişeyim olmadı. Kendi doktorumu aradim. 1 hafta dinlen sonra sezeryan yapacaz dedi. Covid çıkınca dünyam başıma yıkıldı sanki. O 1 hafta nasıl geçti bilmiyorum. Öksürük krizleri terleme mahvetti beni. 1 hafta sonunda 1 temmuzda doktor kontrolüne gittik ve öğleden sonra seni sezeryana alalim dedi yatışımi yapıldı bütün hazırlıklar yapıldı. Beni sezeryana götürürken eşimin gözleri doldu. Ağlamaklı olduk ikimizde. Hastanede hem eşimin çalıştığı hastane benim eski çalıştığım hastane olduğu için herkes bizi tanıyordu. Sezeryana aldılar spinal anestezim yapıldı. Bütün cekistirmeleri hissettim ama acı yoktu tabiki. Sonra bir ses ingaa diye. O an göz yaşlarıma hakim olamadım. Bebeğimin bakımını yapıp yanıma getirdiler. Çok şükür bebeğim de bende iyiyiz. Şimdi 5 günlük olduk. Günümüzün tamamı memede geçiyor diyebilirim. Ama o kadar güzel bir duygu ki. Allah isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın 🥰😇😇