Ya askinda boyle bir post aklimda yoktu ama surekli burada konu basliklari goruyorum yok kedi sorunu yok kopek sorunu yok kedim bebegim vs yanlis anlasilmasin kimseyi kinamiyorum ama merak ediyorum. 9 yildir aktif olarak hayvanlarla icli disliyim sahiplenme, sahiplendirme yardim ve yataklik besmelem gibi hem kedim hem kopegim var. Bana gore ikiside sorumluluk ki omurluk bakamayacaklar asla sahiplenmemeli cunku sokakta en azindan adaptasyon ve yasama ihtimalleri daha cok ama eve alininca oyle olmuyor. Biliyoruz ki tuy dokerler, tirmalarlar, aylik mama kum veteriner vs masraflari vardir bunlr surpriz degil ki bilinen ve biz bilerek sahiplendik. Evimdeki kosullar onlara gore cam, balkon acilmaz kameralari var disaridaysam uzun sureli izlerim yani niye diyorum bunlari ben sahiplenirkende bu bilincle sahiplendim. Bilmiyorum fazla mi histerik yaklasiyorum ama 24. haftamin sonundayim 2 ayda bir ic dis parazitlerini yaptiririm yillik asilari her yil tekrarlanir beni ve bebegimi gectim onlar icinde en sagliklisi neyse oyle davranirim. Onlar benim ve ailemin max 18 yilini kaplasin ben onlrin tum hayatiyim ve hic buyumeyecek olan bebeklerim her an bana muhtac bilmiyorum karnimdakinden ayiramiyorum. Oglumda onlarla yuksek bagisiklik, merhamet ve sevgiyle buyusun istiyorum. Insanlar gebeliklerini ogrendikleri gibi evlerindeki kedisi, kusu, kopegi, baligi her neyi varsa evlat olarak goruyorum ben nasil vazgecebiliyor sadece anlamak zor geliyor. Iyi ki diyorum her gun onlara iyi ki varsiniz hep var olun mukemmel yillar verdiler bana sevgileriyle ruhumu, vicdanimi beslediler goren okuyan olur mu bilmiyorum o minik patiler size de cocugunuzada cok sey ogreticek en basta kendinden olmayana saygiyi ve sevgiyi bilmiyorum belki ben cok farkli bakiyorum ama o hayatlar sorumluluk ve biz o sorumluluk bilinciyle evlat yetistirecegiz.