Merhabalar :) ben kendimi korkutmamak asına doğum hikayeleri okumazdım ama yorumlarda bazı hamişlerin rahatladığını görünce ben de anlatayım istedim :)
Sakarya da özel hastanede doğum yaptım, doktorum Orhan Hayri Mete ve çok memnunum burada olanlar düşünebilirler :)
Gelelim hikayeye :) benim kızım pek bi nazlıydı 40 haftayı doldurmamıza rağmen bırakın gelmeyi doğum pozisyonunu değiştirdi sırt üstü döndü. Suyum be kordon kan akışı müsait olduğu için beklemeye karar verdik. 5 gün daha bekledik iki günde bir kontrole gidiyorduk tabii. Çatı muayenesi de oluyordum ama iki cm bile değildi açıklığım. Son çatı muayenesinde doğumun da biraz biraz başlaması için perine masajı ile biraz zorladı doktorum. Eve geçtik ertesi gün nişanım geldi, genelde 24 saat içinde doğum başlarmış ama bende başlamadı. Kontrole gidince artık taşıyamadığımı doğumun başlamasını istedim. Zaten hamileliğim boyunca hareket kısıtlamam vardı. Son bir ay sürekli yattım, ne nefesim ne kemiklerim daha fazlasına dayanamıyordu. Doktorumun da onayıyla yatış yaptım. Suni sancıyı doktorum sağlıklı bulmadığı İçin sancı fitili kullandı. Rahme yerleştirilen ip gibi bir şey rahmin yumuşayarak gevşemesini ve açılmasını sağlıyormuş. 12 gibi hastaneye yatışım yapıldı ve fitil yerleştirildi. Birkaç saat içinde olması gereken doğum rahmimin strese verdiği tepki sebebiyle maalesef ki başlayamadı. Fitille beraber açıklığım sadece 4 cm e çıkabilmiş. Gevşemem içim iğneler vs yapıldı ama yine de açılmam olmadı. Bekarlıpımdan beri her türlü üzüntü stres rahmime yansır, bu sebeple rahmimin doğuma direndiğini söyledi doktorum. Kendimi gevşetmeye çalışsam da hayatımdaki sorunlar yüzünden maalesef başarılı olamadım. Hafif sancılarla akşam 10 u ettik ne suyum geldi ne açılmam arttı. En sonunda ebem ve doktorum suyu kendileri patlatma kararı aldılar. Patlatma derken gözünüz korkmasın :) öyle güm bom bir şey değil acı vs hissetmedim. Sadece bi sıcaklık su dolu balona iğne batırmak gibiydi. Suyum geldikten yarım saat sonra dayanılmaz sancılar başladı, ne yatabildim ne yürüyebildim köpek pozisyonunda durabiliyordum sadece. Dayanamayınca epidural talep ettim, doktorum da onayladı ama anestezist gelene kadar açılmam 9 cm e ulaştı ve doğum başladı :). Epidurali yine de yaptılar malum rahmime güven olamıyor :). Sonrasında masajlarla doktorum bebeğimin pozisyonunu değiştirdi ve yaklaşık 20 dk içinde bebeğim kucağımdaydı :). Çok şükür ikimiz de sağlıklıyız. 4 dikişim var sadece dışarıda.
Her şey son anda çok hızlı gelişti, rüya gibiydi hala daha inanmakta güçlük çekiyorum ama evet ben artık anne oldum :)