Kızlar biraz hassas hikayem ama çok şükür bebeğim de bende iyiz şimdi. Ayın 23 ünde sezaryen günüm vardı 7.30 da hastaneye geldik işlemler vs. saat 9 da Doğuma girdim belimden iğne yaptılar ama bir türlü uyuşmadım çok uğraştılar sonunda uyuştum sontam takıldı ameliyat başladı. Ben fenalaşmaya başladım gözlerim karardı hemen seruma ilaç verdiler kendime geldim biraz o sırada bebeğim çıktı ilk temasımız oldu kömür saçlı prensim çok tatlıydı ama ben yine fenalaşmaya başladım sürekli etrafımda kalabalık beni konuşturmaya çalışıyorlar koşturmalar var herkes panik içinde seruma devamlı ilaçlar sıkıyorlar ama ben bir türlü kendimi toparlayamıyorum ölüyorum galiba dedim aklımda sadece çocuklarım var bensiz ne yaparlar diye düşünüyorum çok şükür ameliyat bitti. Doktorum 1 hafta geç alsak Doğuma şuan bebekle beraber rahminide alacaktık dedi bir daha Doğum yapma şansım olmadığını masada kalacağımı da ekledi üstüne zor bir ameliyat olmuş miyom varmış onu da alıp patalojiye göndermiş. Çok şükür şimdi iyim çocuklarım yanımda umarım herkes bebeğini sağsalim kucağına alır.