Herkese geç kalmış pozitif hikayem ile merhaba 👋🏻😍🥰
38+4te planlanan doğumum ani bir kararla 37+5te 11 Haziranda gerçekleşti. Doktorumun 4 günlük yurt dışı seyahati vardı gitmeden çağırmış ve nst istemişti baktı gördü düzenli sancılar var dedi gel biz bu oğlanı yarın alalım. 😍
Hemen aynı gün içinde anestezi işlemlerini hallettik ertesi gün saat 1 buçuğa aldık doğum sıramızı ama doktorum sabah 11 gibi gel yatışın yapılsın boşluk olursa seni alırım demişti. O gece sabah olmak bilmedi heyecan korku hepsi bir aradaydı. Sabah 9 buçukta hastaneden aradılar hemen gel seni alıcaz diye. Aman allahım heyecanım 2ye katlandı hemen gittik gider gitmez Nstye bağladılar damar yolu açtılar önlüğümü bonemi birde varis çorabımı bebek gibi giydirdiler yatağımla beraber indik ameliyathaneye. 10.20de ameliyathanedeydim anestezi uzmanı geldi başladı işleme eğilebildiğim kadar eğilmemi istedi ve bacaklarıma sıcaklık geldiğinde söylememi istedi. İlk olarak sol bacağıma geldi söyledim tamam dedi daha sonra sağ bacağıma. Sonra beni hemen yatırdılar bi kaç dk. İçinde mide bulantım başladı hemşire arkadaş beni sakinleştirmek için konuşmaya çalıştı ama yok bulantıdan ben konuşamadım hemen anladı seruma bir ilaç enjekte etti. Hemencecik geçti Doktorum geldi başladılar işleme ekip çok pozitif doktor çok pozitif olunca benim heyecanım stresin bitti anın tadını çıkarttım. 😍 10.43te bebeğim dünyaya geldi hemen getirdiler yanıma miss gibi kokusu ipek gibi teni vardı sonra temizlemeye aldılar ama duyduğum en güzel sesin nereden geldiğini görmeye çalıştım göremedim. Sonrasında ilk bakımları için oğlum gitti. Ben birazdaha kaldım kanamamın durmadığını söyledi doktorum ama hiç panik olmadım korkmadım doktoruma güvendim. İşlem bitti odaya çıktım bebeğim 2 saatlik kovezde kaldı solunum sorunu oldu dediler. 2 saatin sonun da getirdiler koynuma allahım dedim sana şükürler olsun. Emzirdim doyurdum bebeğimi. Hemşireler saat 2 gibi sıvı alımına başlayacağıma bol bol su ve kayısı suyu tüketmemin faydalı olucağını söylediler öylede yaptım. Saat 6 gibide ilk yemeğimi yedim hemen hemşireler yürüyüş için geldiler kalkarken ilk etapta zorlandım dikişlerim acıdı ama kalkmam gerek diye şartladım kendimi. Sonrasında gerek kendi çabamla gerek eşimin desteğiyle emzirmediğim zamanlarda sık sık yürüdüm. Yürümediğim zamanlarda bacaklarım uyuşuyor ve çok şişiyordu. Onun harici herhangi bir ağrım olmadı odaya geldiğimde ilk ağrı kesicim yapıldı sonrasında ihityac duymadım ertesi gün sabah vizitesinde gelen doktor bebeğinde benimde gayet iyi olduğumu istersek çıkabileceğimizi söyledi bizde çıkışımızı yaptık yine çıkış yaparken ne olur ne olmaz ağrı kesici yaptırdım ve çıktım. 😌
3.gün kimseye bağlı kalmadan tek başıma herşeyimi halledebildim 5.ci günün sonunda yalnız başıma bebeğime de bakabildim. Şimdi 17 günlüğüz. 😍 Darısı bekleyen tüüüüm anne adaylarına. 😍